Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Αποκωδικοποίηση της Διαθήκης του Φλαμέλ.



Το Σύνολο του Αλχημιστικού Έργου.
Αφήνω τα βότανά μου στην άκρη, λοιπόν, όπως μου το ζήτησε η φίλη Blue Angel, και ξεκινάω με πολλή καθυστέρηση ομολογουμένως την ανάλυση της διαθήκης του Νίκολας Φλαμέλ στον ανιψιό του (για την ακρίβεια τον ανιψιό της συζύγου του).
Πριν ξεκινήσουμε θέλω να κάνω μια μικρή αναφορά –και ίσως υπάρξει και εκτενέστερη με νέα ανάρτηση- στα διάφορα σενάρια που κυκλοφορούν όσον αφορά στο κατά πόσον ήταν πράγματι αλχημιστής, εάν όντως η διαθήκη ήταν δική του, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις αμφισβητείται ότι είχε και ανιψιό (!), και μήπως ήταν απλά ένας τοκογλύφος που βρήκε τον τρόπο να κρύβει τα κέρδη του, μέσω των επαφών του με Εβραίους της εποχής.
Καταρχάς είναι καταγεγραμμένη ιστορικά η φιλανθρωπική του δράση. Μετά το ταξίδι του στην Ισπανία όπου υποτίθεται πως βρήκε ένα από τα κλειδιά για την αποκωδικοποίηση αλχημιστικού κειμένου της εποχής (του μάγου Αμπραμέλιν), ξαφνικά έγινε πλούσιος. Όμως δεν έκανε αυτό που κάνουν συνήθως οι πλούσιοι. Δεν άλλαξε σπίτι, ούτε τρόπο ζωής. Δεν σταμάτησε καν να εργάζεται ως γραφιάς και βιβλιοπώλης. Απλώς άλλαξε μαγαζί, μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο και ταυτόχρονα άρχισε να χτίζει και να ενισχύει οικονομικά νοσοκομεία, ορφανοτροφεία και εκκλησίες, με ρυθμούς απίστευτους και ακατανόητους. Αλλά το πιο ακατανόητο ήταν πως τα καινούργια κτίρια ήταν όλα διακοσμημένα με αλχημιστικούς συμβολισμούς. Πολλοί δρόμοι πήραν το όνομά του και το όνομα της γυναίκας του γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, και υπήρχαν άνθρωποι που τιμούσαν κάθε χρόνο την προσφορά του μέχρι και 100 χρόνια μετά τον θάνατό του, όπως ένας οίκος τυφλών του Παρισιού. Βλέπουμε λοιπόν πως σε καμία περίπτωση δεν έκρυψε τα ξαφνικά πλούτη του. Θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με τους «κατηγόρους» του ότι με αυτές τις προσφορές του εξασφάλισε την ανοχή της εκκλησίας, αφού η Καθολική Εκκλησία είχε καταδικάσει με θάνατο τους Χριστιανούς τοκογλύφους, αφήνοντας στην ουσία την «τέχνη» στους Εβραίους της εποχής. Αλλά δεν μπορεί να εξηγηθεί το ότι έκανε τόση προσπάθεια να εξασφαλίσει αυτή την ανοχή την στιγμή που δεν άλλαξε τίποτε σημαντικό στην ζωή του. Για ποιον λόγο δηλαδή να διακινδυνεύσει με το να βγει τόσο πολύ προς τα «έξω», την στιγμή που δεν κέρδισε τίποτε άλλο από πλευράς απολαύσεων; Επίσης δεν εξηγείται η ταφόπλακα που ο ίδιος έφτιαξε για τον εαυτό του, η οποία είναι γεμάτη αλχημιστικούς συμβολισμούς. Γιατί να ενδιαφέρεται κάποιος να συντηρήσει έναν μύθο μετά το θάνατό του, αφού δε θα του χάριζε τίποτα, όπως δεν του χάρισε ούτε όσο ζούσε;
Κι αν ακόμα κι αυτό μπορεί να εξηγηθεί σε κάποιο φανατισμένο μυαλό, τότε η εκτέλεση ενός από τους απογόνους του από τον βασιλιά Λούι τον όγδοο πώς εξηγείται; Ο Ντιμπουά, απόγονος και κληρονόμος του Φλαμέλ έκανε μια επίσημη επίδειξη στον βασιλιά, μετατρέποντας μπροστά σε αυτόν και την Αυλή του μπάλες σιδήρου σε χρυσό. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ τον ανέκρινε για να μάθει το μυστικό της Φιλοσοφικής Λίθου, αλλά καθώς φαίνεται ο άτυχος Ντιμπουά απλώς είχε στην κατοχή του μέρος της «αλχημιστικής πούδρας» που είχε απομείνει στο σπίτι του Φλαμέλ. Ο Ρισελιέ εξοργισμένος θανάτωσε τον Ντιμπουά, κατάσχεσε όλη του την περιουσία και έκανε άνω-κάτω το σπίτι και το μαγαζί του Φλαμέλ, ψάχνοντας για το Μυστικό... προς μεγάλη του απογοήτευση.
Όλα αυτά δεν συνάδουν με τις αναφορές για έναν έξυπνο τοκογλύφο Χριστιανό που κατάφερε να γίνει ζάμπλουτος από τόκους, και μάλιστα εν μέσω ενός πολύ κλειστού εβραϊκού κυκλώματος που προστάτευε τους δικούς του. Ο Φλαμέλ εργαζόταν σε περιοχή Εβραίων και ήταν Καθολικός. Ακόμα και κολλητούς να είχε Εβραίους, αυτό δεν θα του εξασφάλιζε σε καμία περίπτωση την ανοχή των Εβραίων στο να εισβάλλει στις «δουλειές» τους.
Πέραν αυτών, στον μύθο του Φλαμέλ ήρθε να προστεθεί το γεγονός ότι ο τάφος του ανοίχθηκε από τον Ρισελιέ και βρέθηκε άδειος. Ίσως είχε κλαπεί το πτώμα του, για κάποιον περίεργο λόγο, πάντως να εξαφάνισε ο ίδιος ο Φλαμέλ την σορό του για να ενισχύσει τον μύθο, είναι κομματάκι δύσκολο!

Το Αλχημιστικό Κηρύκειο του Ερμή.
Προφανώς, ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστέψει ό,τι θέλει.. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι η παρούσα «διαθήκη» περιέχει αλχημιστικά κλειδιά που πλέον είναι γνωστά, και έχουν εφαρμοστεί και εφαρμόζονται με επιτυχία εδώ και αιώνες από αλχημιστές της εσωτερικής αλχημείας. Άρα ως σύγγραμμα και μόνο είναι ενδιαφέρον για όποιον επιθυμεί να ξεκινήσει την εσωτερική αλχημιστική εργασία. Οι καιροί ευνοούν κάτι τέτοιο, γιατί ως γνωστόν οι δυσκολίες είναι αυτές που δίνουν τις μεγαλύτερες ευκαιρίες, και ο δρόμος προς το Είναι μας είναι δύσβατος. Όσοι λοιπόν ξυπόλητοι και ειλικρινείς, προσέλθετε και με δική σας ευθύνη αναλάβετε το έργο της Μετατροπής σας σε Θεούς, αντάξιους να μιλάτε με τους Αγγέλους. Το κλειδί έχει παραδοθεί από Μυστικιστές του 19ου και 20ου αιώνα, αλλά υπάρχει σε γραπτά των Βουδιστών, των Ινδουιστών αλλά και του εσωτερικού Χριστιανισμού, από απαρχής των διδασκαλιών τους. Ξεκαθαρίζω πως η εσωτερική αλχημεία δεν έχει καμία σχέση με την εξωτερική αλχημεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ, αλλά οι νόμοι είναι ακριβώς οι ίδιοι. Και όποιος μετατρέψει τον εσωτερικό του σίδηρο σε χρυσό στα ανώτερα επίπεδα, μετατρέπει το ίδιο του το σώμα, και έχει την δύναμη κάποια στιγμή να μετατρέψει και σώματα «έξω» απ’ αυτόν, όπως σίδηρο του φυσικού επιπέδου σε χρυσό του φυσικού επιπέδου. Φυσικά μπορείτε να ασχοληθείτε αποκλειστικά με την «εξωτερική» αλχημεία. Δεν έχω ασχοληθεί γιατί θεωρώ ελλειπή οποιαδήποτε τέχνη ή επιστήμη μένει μόνο στη φυσική εκδήλωση, ή και αντίστροφα οποιαδήποτε τέχνη ή επιστήμη μένει μόνο στην εσωτερική αναζήτηση. Για μένα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη πρακτική οποιουδήποτε τύπου που δεν εμπεριέχει κατά το δυνατόν όλα τα επίπεδα, δηλαδή Φύση, Συναίσθημα, Διάνοια και Θέληση! Η επιλογή δική σας για το πώς θα πράξετε από δω και πέρα, τα πιθανά λάθη ή επιτυχίες επίσης δικά σας. Χωρίς ευφημισμούς και ψευτοευγένειες, λοιπόν, ιδού η ανάλυση:

«Και επ’ αυτού μήν ξεχάσεις να ζητήσεις από τον Θεό να σου απονείμει την κατανόηση της λογικής της αλήθειας της φύσης, που θα δεις σε αυτό το βιβλίο, όπου έχω καταγράψει τα μυστικά λέξη προς λέξη, σελίδα προς σελίδα, και όπως τα πραγματοποίησα με την αγαπημένη σου θεία Περενέλ, η οποία μου λείπει πολύ.»
Εργάστηκε με την σύζυγό του Περενέλ, ακριβώς επειδή η εσωτερική αλχημεία πραγματοποιείται μέσω της ερωτικής ένωσης των νόμιμων συζύγων, στα μάτια του Θεού ή/και των ανθρώπων. Γιατί αυτό; Επειδή η ερωτική ένωση «δένει» ενεργειακά ή μαγνητίζει αν θέλετε τους συντρόφους. Αυτός ο δεσμός είναι η βάση όλης της εργασίας μας, και σπάει όταν επέλθει ερωτική ένωση με άλλον. Μπορεί να επανέλθει φυσικά, αλλά στην ουσία ξεκινάμε από την αρχή και ό,τι εργασία έχουμε κάνει ως τότε έχει καταστραφεί.

«Η αιτία της φύσης είναι ο Ερμής, ο Ήλιος και η Σελήνη»
Τα εργαλεία της εργασίας μας είναι ο Ερμής, τα σεξουαλικά υγρά, ο Ήλιος, δηλαδή η οντότητα του σπέρματος, ο άντρας, και η Σελήνη, δηλαδή η οντότητα του ωαρίου, η γυναίκα.

«Αλλά έσφαλα πολύ για 23 χρόνια και  μισό, εργαζόμενος χωρίς να μπορώ  να παντρέψω την Σελήνη, που είναι ο φιλοσοφικός υδράργυρος,  με τον Ήλιο, και να εξάγω από αυτούς τον κόπρο από την γεννεσιουργό τους δύναμη (σημ.μεταφρ. και «σπερματική δύναμη»), που είναι ένα θανατηφόρο δηλητήριο.. Γιατί τότε δεν γνώριζα τον συντελεστή ή φορέα για να ενισχύσω τον Ερμή-υδράργυρο. Γιατί χωρίς αυτόν τον συντελεστή, ο Ερμής-υδράργυρος είναι άχρηστος.»

Είναι πολύ εύκολο να κάνεις λάθος στην εργασία, και το μεγαλύτερο λάθος είναι όταν ενώνουμε τον Ήλιο με την Σελήνη χωρίς το θειικό οξύ, το οποίο αναφέρεται παρακάτω, και δεν είναι άλλο από το λεγόμενο vitriol, που αποτελεί ακρωνύμιο για την εξής φράση: Visita Interiora Terra Rectificando Invenies Ocultum Lapidem, που σημαίνει «Επισκέψου το εσωτερικό της γης σου, και μέσω της αποκατάστασής της/του καθαρισμού της θα ανακαλύψεις την κρυμμένη πέτρα», το οποίο με την σειρά του σημαίνει πολύ απλά Γνώθι Σ’ Αυτόν και μέσω της Κάθαρσης θα δεις το Είναι σου». Δεν αρκεί το να γνωρίσεις την εσωτερική σου γη, το μέσα σου, την ψυχολογία σου. Πρέπει να καθαρίσεις αυτή τη γη από το «σίδηρο», από την βρωμιά για να βρεις, να αποκαλύψεις και να ανακαλύψεις αυτό που ήδη υπάρχει μέσα σου κρυμμένο. Κι όχι μόνο θα το δεις, αλλά θα το λαξεύσεις κιόλας. Αυτή είναι η Φιλοσοφική Λίθος, η λαξευμένη πέτρα, η Γη μας που έχει καθαριστεί, και που με το καθάρισμα αποκαλύπτει την αληθινή της φύση, την τετραγωνισμένη ή μάλλον κυβική της φύση, αυτή που εκδηλώνεται μέσω των τεσσάρων στοιχείων που εμπεριέχουν το πέμπτο μέσα στα σωθικά του κύβου, και που είναι αυτό που δίνει μορφή στον κύβο... Τότε το χάος... ο κύκλος, τετραγωνίζεται ή μάλλον κυβοποιείται, μορφοποιείται. Αυθαίρετος συμβολισμός; Δεν ξέρω, μπορεί...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το βλέμμα μέσα για την αναζήτηση του ακατέργαστου λίθου.
Φορούμε τη ποδιά μας, κατεβαίνουμε στο βάθος της συνείδησης μας
και εργαζόμαστε με τα εργαλεία μας για την λάξευση της.

Blondbrained είπε...

...Αυτό είναι το Έργο, ναι.

BlueAngel είπε...

Εκανες πολύ καλά που άφησες για λίγο τα βοτάνια!!
Αποκτά πολύ ενδιαφέρον.
Πάμε για την πεμπουσία λοιπόν...
Ερώτηση :που βρήκες το original κείμενο και έκανες την μετάφραση;

Blondbrained είπε...

Καλά, τα βοτάνια δεν τα έχω αφήσει. Όλη μέρα σήμερα λάδια φτιάχνω! Φωτιά θα πάρουμε στο τέλος. Αλλά, ναι... έχει ενδιαφέρον και ναι, θα το συνεχίσω. Κάνε λίγη υπομονή.
Το κείμενο κυκλοφορεί από τα τέλη του 18ου αιώνα. Υπάρχει και σε πολύ καλό αλχημιστικό σάιτ, το levity νομίζω. Το έχω δει σε χίλιες μεριές. Διάλεξε και πάρε. Αμφισβητείται η αυθεντικότητά του, όπως είπα, ότι δηλαδή το έγραψε ο Φλαμέλ, αλλά κανείς αλχημιστής, εσωτερικός ή εξωτερικός, δεν αμφισβητεί την ορθότητα της διαδικασίας. Την επιβεβαιώνω επίσης... Με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

BlueAngel είπε...

Εννοείται και συνεχίζεις τα λάδια..
Εκτός από έκζεμα έχουμε και πολλά άλλα που θέλουν φτιάξιμο!!χαχα!!
Σε ευχαριστώ και για το σαιτ...
Τι μαθαίνει κανείς!!
καλή συνέχεια σε όλες τις αλχημείες σου!

Ανώνυμος είπε...

Περιμένω καρτερικά την συνέχεια, στην οποία ελπίζω να βρω περισσότερες διευκρινίσεις στο θέμα της επιδιωκόμενης ισορροπίας για το πώς ακριβώς την εννοούμε. Hlios

Blondbrained είπε...

Η ταλαιπωρία σας συνεχίζεται σε δόσεις. Θα ήθελα να το ολοκληρώσω με την μία, αλλά αδυνατώ με τον παρόντα εγκέφαλο που μου δόθηκε! :P
Καλό διάβασμα και υπομονή. Θέλει υπομονή για να λαξευθεί η Πέτρα άλλωστε! :)))) (καλά, μη βαράτε)