Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!


Το πάλεψα, αγωνίστηκα, ίδρωσα... να ρυθμίσω έτσι τις υποχρεώσεις της μαμάς που ετοιμάζεται πυρετωδώς για την μετακόμιση της οικογένειας... εχμ... συγγνώμη, για τις διακοπές εννοώ. Αλλά δεν πρόκαμα! Δε θα πω για το πόσο ξεκουράζεται μια συνηθισμένη σύζυγος και μητέρα δύο παιδιών σαν εμένα, γιατί θα γίνει σόκιν η ανάρτηση! 

Το θέμα είναι πως όλα είναι έτοιμα για την αυριανή μας αναχώρηση στα πάτρια εδάφη, αλλά δεν είχα την ευκαιρία να ανεβάσω μία-δύο αναρτήσεις πολύ σημαντικές, τόσο για το αστρικό, όσο και για τροφές και φυτά του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, και πολλά άλλα!

Επιφυλάσσομαι για τέλος Αυγούστου που θα επιστρέψουμε. Μπορεί να μην είμαι ακριβώς ξεκούραστη τότε, αλλά σίγουρα θα είμαι ανανεωμένη, και αυτό είναι το μόνο που χρειάζομαι.

Σας εύχομαι ολόψυχα, το λοιπόν, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, όπου κι αν είστε, όπου κι αν μείνετε, όπου κι αν φύγετε να πάτε. Να έχετε δύναμη, ΥΠΟΜΟΝΗ, εμπιστοσύνη στο Είναι σας και ηρεμία καρδιάς. Γιατί χωρίς ηρεμία δεν θα μπορείτε να παίρνετε τις σωστές αποφάσεις. Δεν ζω σε άλλη χώρα, η κρίση με άγγιξε και με αγγίζει με το παραπάνω... δυστυχώς, οπότε δεν μιλάω εκ του ασφαλούς. Μιλάω όμως μέσα από την καρδιά μου και με τη βεβαιότητα και την γνώση πως δεν είμαι μόνη, και δεν είμαστε μόνοι. ΠΟΤΕ! Ίσως για μια στιγμή νιώθουμε μόνοι όταν πεθαίνουμε, αλλά ακόμα και τότε η στιγμή αυτή γίνεται τα πάντα, και η μοναξιά χάνεται. Αλλά θα μιλήσουμε και γι' αυτό σε άλλη ανάρτηση... 

Σας ασπάζομαι. Βραχείτε, έστω και στην ντουζιέρα σας και αγαπάτε αλλήλους, αδέλφια, γιατί κανείς άλλος δε θα μας αγαπήσει, αν δεν αγαπήσουμε πρώτοι τον εαυτό μας!

*Η ΥΠΕΡΟΧΗ φωτογραφία είναι από το φόρουμ snowclub.gr. Μπράβο στους καλλιτέχνες! Μεγάλη έμπνευση.

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

ΚΗΡΑΛΟΙΦΗ ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ;


Όχι δα! Μαγική αλοιφή; Ναι! Αλλά και οι μαγικές συνταγές έχουν στοχευμένη δράση. Η βασική συνταγή κηραλοιφής έχει... πολλές εφαρμογές, αλλά δεν είναι και πανάκεια. Αν θέλουμε κάτι πιο συγκεκριμένο και ειδικό, θα αλλάξουμε τη συνταγή μας, θα τις προσθέσουμε αιθέρια έλαια ειδικά για αυτό που θέλουμε να δουλέψουμε, θα της προσθέσουμε και επιπλέον λάδια, όχι μόνο το ελαιόλαδο, κοκ.

Για αρχή σας δίνω τη βασική συνταγή κηραλοιφής. Η αναλογία λαδιού κεριού είναι τέτοια που η κηραλοιφή σας θα είναι μαλακιά και ευκολόχρηστη, ακόμα και όταν τη χρησιμοποιείτε απευθείας από το ψυγείο. Εννοείται πως καλό είναι να τη διατηρείτε στο ψυγείο σας, ειδικά το καλοκαίρι, για να μην αλλοιωθούν γρηγορότερα τα υλικά. Σε γενικές γραμμές, η κηραλοιφή έχει μέσο όρο ζωής γύρω στα ενάμιση με δύο χρόνια.

Παρακάτω βλέπετε μερικές από τις κηραλοιφές μου. Στην φώτο έχουμε την πράσινη για μυϊκούς πόνους με 2 έλαια και 13 αιθέρια. Άμεσο αποτέλεσμα. Στο δευτερόλεπτο που είπε μια φίλη και έχει απόλυτο δίκιο. Κι εμένα στο δευτερόλεπτο με χαλάρωσε. Με το που έκανα την επάλειψη, πριν καν τελειώσω και βγάλω το χέρι μου, είχε σταματήσει ο πόνος. Αφού σηκώθηκα να δω μήπως έκανα λάθος, κι άρχισα να περπατάω για να το σιγουρέψω. Δε θυμάμαι πότε ένιωσα τέτοιο ενθουσιασμό τελευταία! Α, ναι, θυμάμαι.... αλλά δεν είναι της στιγμής!


Η κίτρινη είναι η γενικής χρήσης που λέω. Είναι η βασική συνταγή ελαφρά ενισχυμένη με αιθέριο χαμομηλιού, βαλσαμέλαιο, μαστίχα, λιβάνι, λεβάντα και γεράνι. Αρκετά ενισχυμένη, εντάξει. Έβαλα τα πιο ήπια, χαλαρωτικά, επουλωτικά και ανώδυνα αιθέρια, για να μπορεί να εφαρμοστεί ακόμα και σε βρέφη! Όμως, παρόλο που δεν υπάρχει πρόβλημα με την κατανάλωση των συγκεκριμένων αιθέριων, δε θα την πρότεινα για τις θηλές της μαμάς που θηλάζει. Εκεί προτιμήστε την τελείως απλή, βασικότατη συνταγή. Αυτή η κίτρινη δοκιμάστηκε και σε "πόδι του αθλητή" το ένα βράδυ, και το άλλο πρωί είχαν εξαφανιστεί σημάδια και κνησμός και όλα! Είναι για δερματικά, εξανθήματα, ουλές, ραγάδες, εκζέματα, κατακλίσεις, μικροεκδορές και σπυράκια, εγκαύματα από τον ήλιο. Εγώ την χρησιμοποίησα και σε ένα κόψιμο με μαχαίρι που έκανα, και την επόμενη μέρα δε φαινόταν! Δεν είχε κλείσει τελείως, αλλά δε φαινόταν! Λες και είχαν πέρασει μέρες ολόκληρες. Εντωμεταξύ, επειδή είχα κοπεί σε δύο σημεία την ίδια μέρα, το έκανα στο ένα και το άλλο το άφησα έτσι. Αυτό που άφησα, με το που κοιτάς το χέρι το εντοπίζεις. Το άλλο, και να σου το δείξω, δεν το βλέπεις...Και σητν κόρη μου που κάηκε στη μηχανή του μπαμπά -αχ, από μικρή στα βάσανα- της βάζω και φεύγει το σημάδι πολύ γρήγορα. Φοβερή!

Η πορτοκαλοκίτρινη είναι για τσιμπήματα εντόμων, ακόμα και μολυσμένα, ακόμα και σφήκας. Απαλύνει άμεσα τη φαγούρα και τον πόνο, και ηρεμεί το τσίμπημα μέχρι την επόμενη μέρα. Παρεμπιμπόντως, δε, κάνει και για κακοσμία ποδιών. Είδα από τα αιθέρια -τυχαία- ότι έκαναν και γι' αυτό. Γιατί όχι; Μια κηραλοιφή, δύο δουλειές!!!

Έχω φτιάξει και μια εκπληκτική για ονυχομύκητες, αλλά δεν την έχω σε φώτο, την έχω δώσει σε συγγενείς που είχαν πρόβλημα. Αλλά είναι απίστευτα δραστική. Είμαι πολύ περήφανη για την συγκεκριμένη κηραλοιφή.



Επίσης, στη φώτο, το μεγάλο βαζάκι είναι μια κηραλοιφή αποσμητικό. Ω, ναι. Κι απ' αυτό μπορείτε να φτιάξετε, γιατί όχι; Η συγκεκριμένη κρατάει περισσότερο από οποιοδήποτε έχω χρησιμοποιήσει στη ζωή μου. Και ο άντρας μου το επιβεβαιώνει και για τον εαυτό του. Μου έδωσε συγχαρητήρια, και πιστέψτε με, είναι δύσκολος. Αφήνει πολύ απαλό το δέρμα, και οι μυρωδιές χάνονται τελείως. Εξαφανίζονται! Έχει μια διακριτική unisex μυρωδιά όξινη, λόγω του λεμονιού και του περγαμόντου, αλλά χάνεται πολύ γρήγορα, αφήνοντάς σας με άοσμες, και απαλές -λες και βάλατε ταλκ- μασχαλίτσες! Τέλεια!

Πάμε λοιπόν με τη βασική συνταγή, και καλές αλχημείες. Η καλή κηραλοιφή είναι αυτή που φτιάχτηκε όχι μόνο με τα καλύτερα και τα πιο σωστά για την κάθε περίπτωση υλικά, αλλά αυτή που φτιάχτηκε με ΑΓΑΠΗ και σεβασμό στον συνάνθρωπο. Αυτή που φτιάχτηκε με σκοπό και στόχο να θεραπεύσει και να ηρεμήσει όποιον έχει πρόβλημα, μικρό ή μεγάλο.

150ml ελαιόλαδο
20 γρ κερί μέλισσας. Προσοχή να είναι γνήσιο, χωρίς παραφίνη.

Ζεσταίνετε το κεράκι σας σε ένα μπεν μαρί, ή κάνετε το μπρίκι σας μπεν μαρί. Μόλις λιώσει βάζετε μέσα το λάδι, και ανακατεύετε συνεχώς μέχρι να λυώσει τελειώς κι αυτό. Αν θέλετε να προσθέσετε αιθέρια, αφήστε την να κρυώσει ελαφρά, να πήξει ελάχιστα, και μετά προσθέτετε τα αιθέρια ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι η αλοιφή να αποκτήσει υφή κρέμας. Έτσι δεν γίνεται στόκος σαν τις κοινές κηραλοιφές! Βάλτε την μέσα στα βαζάκια σας. Αν είναι καλό το κερί, θα χύνεται στα βάζα σχετικά εύκολα. Αλλιώς την βάζετε με ένα κουταλάκι και χτυπάτε ελαφρά το βάζο σας πάνω σε μία πετσέτα για να απλωθεί καλά μέσα στο βάζο. Μ' αυτή τη συνταγή βγάζετε τέσσερα βαζάκια περίπου των 50ml. Ό,τι πρέπει για σας και την οικογένεια. Το ελαιόλαδο μπορεί να αντικατασταθεί ολοκληρωτικά ή μέρος του με άλλα έλαια, πχ δαφνέλαιο ή/και έλαιο σύμφυτου για πόνους, διαστρέμματα, αρθρίτιδες, κλπ, έλαιο καλέντουλας για ανάπλαση δέρματος και πολλά άλλα, κλπ κλπ. Θα ανεβάσουμε και αναρτήσεις με βασικά στοιχεία για όλα αυτά τα υλικά, για να κάνετε τα πειράματά σας!

Καλό μαγείρεμα και καλύτερο πασάλειμμα!

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Ευχαριστώ, κουμπάρε!


Και χάρη στον σαμάνο κουμπάρο, τον γητευτή των κομπιούτερ, κατάφερα να έχω πάλι πρόσβαση στον μαγικό κόσμο του ίντερνετ! Αφού ο σκληρός μου απήυδησε με αυτά που τον φόρτωνα, αποφάσισε να με φτύσει και να αναζητήσει μια νέα ζωή... στο αστρικό ίσως; 

Σύντομα και πάλι μαζί σας με συνταγές για κηραλοιφές που έχουν αποτέλεσμα, αφού δοκιμάστηκαν με επιτυχία σε πρόθυμα πειραματόζωα... εμ... εννοούσα συγγενείς και φίλους! Επίσης ακολουθεί ανάρτηση απαραίτητη για τον κάθε αστροταξιδευτή που σέβεται τον εαυτό του και δεν φοβάται τους μπαμπούλες του αστρικού. Και τέλος, ετοιμαστείτε ψυχολογικά γιατί σίγουρα όλο και κάποια συνταγή επιτυχίας θα αναρτήσω για να γιορτάσουμε την ανάσταση του υπολογιστή μου, και μαζί της καλής μου διάθεσης!

Και πάλι ευχαριστώ θερμά τον κουμπάρο που με ανέχτηκε, και την κουμπάρα που μου πρόσφερε τον ώμο της... και τους δύο για την ακρίβεια... για να ξεσπάσω τον πόνο μου από το χτύπημα της μοίρας!!!! Σας αγαπώ πολύ... αλλά περισσότερο αγαπώ τον βαφτισιμιό μου. Δεν σας πειράζει, ε;

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Ο καθρέφτης στο αστρικό.



Αυτή η ανάρτηση οφείλει την ύπαρξή της σε κάτι που διάβασα τυχαία τις προάλλες, σε ένα ελληνικό μπλογκ που... υποτίθεται... ασχολείται αποκλειστικά με την αστρική προβολή, και το οποίο λόγω άγνοιας -προφανώς- του συγγραφέα, δίνει λανθασμένες, έως και επικίνδυνες συμβουλές. Δεν μπορώ να καταδείξω το μπλογκ, δεν είναι σωστό να το κάνω. Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ό,τι θέλει. Ο δικός μου τρόπος να προστατεύσω όσους τον διαβάζουν είναι να παραθέσω αυτό που έχω δει και βιώσει και διδαχθεί ως αληθινό. Σ' αυτό το μπλογκ αναφέρει λοιπόν τελείως επιγραμματικά, και εννοείται χωρίς καμία εξήγηση, πως δεν πρέπει ΠΟΤΕ να κοιτάξεις σε καθρέφτη στο αστρικό... Ωιμέ δηλαδή...
Ο καθρέφτης στο αστρικό είναι ένας από τους πιο αντικειμενικούς τρόπους που γνωρίζω για να δεις σε τι επίπεδο βρίσκεσαι εσωτερικά, και πού μπορεί να έχεις πρόβλημα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλοί εσωτεριστές ανά τους αιώνες χρησιμοποίησαν την τεχνική και στο φυσικό για τους ίδιους σκοπούς. Μόνο που στο φυσικό, ακριβώς επειδή ο καθρέφτης είναι γέννημα του αστρικού, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω για να γίνει κατανοητό, δεν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο εδώ, όπως εκεί.  Θυμάστε που λέγαμε για τις προσωπικές φούσκες, που είναι λερωμένες κλπ; Ο καθρέφτης λοιπόν είναι σαν να ανοίγεις μια τρυπούλα ή ένα παράθυρο στη φούσκα, και να βλέπεις αυτό που βλέπουν οι άλλοι έξω από τη φούσκα για σένα. Πώς φαίνεσαι δηλαδή αντικειμενικά στο αντικειμενικό αστρικό. Αν αυτό δεν είναι βοήθεια, δεν ξέρω τι είναι!!! Όχι ότι δεν μπορεί να είναι τρομακτικό σαν εμπειρία, αλλά όταν εργάζεσαι, μπορείς να βλέπεις την πρόοδό σου, ή αν υπάρχει κάποια ασθένεια ψυχολογική ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ, θα την δεις στον καθρέφτη με κάποιον αντίστοιχο συμβολισμό.

Θα σας πω ένα παράδειγμα, από μια ακόμα από τις χρήσεις του καθρέφτη, την οποία ανακάλυψα τυχαία. Είμαι σίγουρη πως υπάρχουν κι άλλες, τις οποίες πιθανά διδάσκεται κάποιος όσο προχωράει εσωτερικά.

Έψαχνα στο αστρικό να βρω την λύση, και το σωστό φυσικό φάρμακο για ένα παιδί που είχε πρόβλημα με μια ασθένεια που το ταλαιπωρούσε πολύ. Δεν ήταν επικίνδυνη ασθένεια, αλλεργικός βήχας ήταν, αλλά ήταν μήνες άρρωστο και είχε εξασθενήσει πια! Στο αστρικό δεν ερχόταν κανείς, ούτε ο δάσκαλός μου να μου πουν, για κάποιο λόγο. Τώρα καταλαβαίνω πως το έκαναν για να μάθω τη χρήση αυτή του καθρέφτη. Τέλος πάντων, στεναχωρημένη πολύ άρχισα να περιπλανιέμαι, και επειδή ήμουν τόσο ταυτισμένη με το πρόβλημα, έβλεπα συνέχεια εικόνες του παιδιού, ή άλλων παιδιών με πρόβλημα κλπ. Κάποια στιγμή εκεί που έψαχνα μέσα σε ένα κάστρο που βρέθηκα -και τα κάστρα συνήθως είναι ο συμβολισμός για τις αποθήκες μνήμης του Είναι μας, οπότε μπορούμε να βρούμε πολλά θαυμάσια πράγματα, και γι' αυτό τα ψάχνω όταν τα πετυχαίνω- βρέθηκα μπροστά σε έναν μικρό καθρέφτη. Δεν ήταν ολόσωμος. Την τελευταία φορά που με είχα δει σε καθρέφτη είχα συγκινηθεί πολύ από αυτό που είχα δει, και έτσι δεν φοβήθηκα να κοιταχτώ. Αλλά αυτό που είδα ήταν μια γερασμένη πριν της ώρας της γυναίκα, με το πρόσωπό μου, ταλαιπωρημένης, αγχωμένης και καταβεβλημένης. Κατάλαβα αμέσως πως έκανα κακό στον εαυτό μου με το ότι ταυτίστηκα με το πρόβλημα, αντί να ψάχνω απλά για την λύση! Η ταύτιση ποτέ δεν είναι καλή για την ψυχή, ακόμα κι όταν πρόκειται για ... "καλό" σκοπό. Όπως κοίταζα αυτή τη γυναίκα και συνειδητοποίησα τι έκανα στον εαυτό μου -αλλάζοντας εστίαση από το πρόβλημα που με ταύτιζε προς το κακό που έκανα στον εαυτό μου, άρα δουλεύοντας με την αυτοπαρατήρηση- η γυναίκα μου μίλησε, δηλαδή θεωρώ πως μου μίλησε το Είναι μου, και μου είπε μόνο μια λέξη που μου θύμιζε κάτι, αλλά δεν ήμουν σίγουρη τι ήταν. Και αμέσως επέστρεψα πίσω, παρά τη θέλησή μου είναι η αλήθεια, έχοντας αυτή τη λέξη στο μυαλό μου. Θα με συγχωρήσετε, αλλά δεν θυμάμαι πια τη λέξη, έχουν περάσει κάποια χρόνια. Αν το θυμηθώ θα το συμπληρώσω εδώ. Πάντως όταν το είπα στη μητέρα του παιδιού, που ήξερε τι θα έκανα, γιατί μου το είχε ζητήσει η ίδια, αμέσως μου απάντησε: "Αυτό είναι βότανο νομίζω, αλλά δεν πρέπει να κάνει γι' αυτή τη δουλειά, αλλιώς θα μου το έλεγε ο ...τάδε -ένας φίλος της που ασχολιόταν με βότανα και τον είχε συμβουλευτεί". Το έψαξε και ανακάλυψε πως θεωρείται από την ομοιοπαθητική πολύ καλό βότανο για αλλεργικό βήχα που είχε το παιδί. Του το έδωσε και του πέρασε ο βήχας μέσα σε μία μέρα!!! Σ' αυτή την περίπτωση λοιπόν ο καθρέφτης λειτούργησε σαν μέσο επικοινωνίας με κάποιο ανώτερο μέρος μου, ακριβώς επειδή είναι μία πύλη προς το αντικειμενικό αστρικό, προκειμένου να πάρω πληροφορίες για το φάρμακο που θα βοηθούσε το συγκεκριμένο παιδί με το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Θα μπορούσε να μου δώσει πληροφορίες για δική μου εργασία, αν είχα πρόβλημα πχ να εξαλείψω μια σκεπτομορφή μου, είμαι σίγουρη πως θα μπορούσα να λάβω βοήθεια μέσω του καθρέφτη. Το "κακό" είναι ότι δεν τον βλέπεις όποτε θέλεις εσύ, αλλά συνήθως τον βρίσκεις μπροστά σου όταν τον χρειάζεσαι, λες και τον στέλνει το Είναι σου για να επικοινωνήσει μαζί σου, να σου πει τι να προσέξεις, αλλά φυσικά έχεις το ελεύθερο να τον χρησιμοποιήσεις ή να μην τον χρησιμοποιήσεις.

Γι' αυτό μην φοβάστε τους καθρέφτες στο αστρικό, εκτός αν φοβάστε να δείτε πώς είστε πραγματικά. Είναι σκληρό να βλέπεις πως δεν είσαι τόσο "όμορφος" εσωτερικά όσο νομίζεις, αλλά αν έχεις τη δύναμη να εργαστείς, μπορείς να το αντιστρέψεις με την εργασία σου και να γίνεις η ωραιότερη ψυχή του αστρικού, ίδια στην ομορφιά και τη δύναμη με τους αγγέλους!

Εργασία στο αστρικό.


Όπως έχουμε πει το αστρικό δεν είναι παιχνίδι, ούτε λούνα παρκ, αν και έχει και τις στιγμές χαλάρωσης και παιχνιδιού. Αλλά και τότε πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, όπως θα ήμασταν αν "παίζαμε" σε μια επικίνδυνη γειτονιά. Επικίνδυνα δεν είναι στο αστρικό, με την έννοια ότι δεν κινδυνεύει η ζωή μας, αλλά υπάρχουν άλλοι "κίνδυνοι" που επιγραμματικά τους έχω ήδη αναφέρει.

Σ' αυτή την ανάρτηση όμως θα ήθελα να πούμε για ένα άλλο ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ κομμάτι του αστρικού. Αυτό της προσφοράς στην ανθρωπότητα μέσω του αστρικού.

Τι σημαίνει αυτό;

Στο αστρικό έτσι κι αλλιώς οφείλουμε να εργαζόμαστε με τον εαυτό μας, να παρατηρούμε τις σκεπτομορφές μας σε δράση, για να μπορούμε να τις "χτυπήσουμε" πιο αποτελεσματικά... μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, αλλά και να μπορούμε να τις αναγνωρίσουμε πιο εύκολα όταν βρισκόμαστε στο φυσικό. Υπάρχουν όμως κι άλλες δουλειές. Στο αστρικό, για την ακρίβεια, δεν ξεμένεις από "εργασία", αν όντως ΘΕΣ να εργαστείς. Βέβαια, μπορεί να το θες, αλλά να μην είναι η ώρα σου, να μην έχεις ακόμα τα προσόντα για τέτοιου είδους εργασία. Να πρέπει να καθαρίσεις πρώτα περισσότερο το Είναι σου, πριν σου ανατεθεί να δουλέψεις με άλλους. Κι αυτό είναι λογικό. Αν, πχ, οι ενέργειες της ψυχής σου είναι συμβατές με την εργασία βοήθειας προς τις ψυχές ανθρώπων που πεθαίνουν βίαια, οι οποίες συνήθως είναι μπερδεμένες και προσκολλημένες στο φυσικό και δεν προχωράνε, πώς στην ευχή θα τους βοηθήσεις εσύ, αν φοβάσαι για παράδειγμα τους νεκρούς, ή αν δεν είσαι αρκετά ήρεμος για να αντιμετωπίσεις μια ψυχή στρεσαρισμένη; Όχι μόνο κάνεις κακό σ' αυτούς που υποτίθεται βοηθάς, αλλά και στον ίδιο σου τον εαυτό.

Ωστόσο, κάποια στιγμή, είναι πολύ μεγάλη η πιθανότητα να σου προσφερθεί εργασία, και φυσικά είναι επιλογή σου αν θα την κάνεις ή όχι. Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικές εργασίες, από εμπειρίες άλλων αστροταξιδευτών και από αυτά που έχω δει ή διδαχθεί η ίδια.

1. Κάποιοι, όπως προείπα, αναλαμβάνουν να καθοδηγούν άτομα που σκοτώνονται σε ατύχημα ή φόνους κλπ, βίαια ή λιγότερο βίαια, πάντως απρόσμενα, οπότε καλείται ο αστροταξιδευτής να οδηγήσει την ψυχή στη συνέχεια του ταξιδιού της, ώστε να μην μείνει προσκολλημένη κοντά στο φυσικό, όπου θα αναρωτιέται γεμάτη άγχος και απορία τι της συμβαίνει, νιώθοντας πως έχει κολλήσει σε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν ξυπνά!


2. Ειδικότερα, υπάρχουν άτομα που ασχολούνται με μαζικές αποχωρήσεις ατόμων, πχ θύματα καταστροφών, επιθέσεων, πολέμων, δυστυχημάτων με πολλά θύματα, κλπ. Όταν ακούτε για κάποιο αεροπορικό δυστύχημα, να ξέρετε πως κάποιοι ΠΟΛΥ ικανοί αστροταξιδευτές, με τρομερή δύναμη θέλησης, αγάπη και ευστροφία, είναι εκεί και βοηθούν τις ψυχές να προχωρήσουν. Όπως είναι δύσκολο στο φυσικό να καθοδηγήσεις έναν "όχλο", έτσι και ακόμα χειρότερα είναι να καθοδηγήσεις μια ομάδα διαφορετικών ανθρώπων, με διαφορετικές φοβίες, πιστεύω -το χειρότερο όλων- και ανάγκες, στον ίδιο δρόμο. Γιατί ο "δρόμος" είναι κοινός για όλους, τουλάχιστον ως το σημείο που έχουμε δει οι περισσότεροι αστροταξιδευτές. Σίγουρα υπάρχει ένα όριο που δεν το έχουμε περάσει, και θα το περάσουμε όταν με το καλό φύγουμε κι εμείς. Αλλά μέχρι ενός σημείου, η πόρτα είναι η ίδια! Γνωρίζω για αστροταξιδεύτρια, η οποία στο φυσικό είναι νοσοκόμα, και μια φορά έτυχε να πέσει πάνω σε μαζικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, και για πρώτη φορά διαχωρίστηκαν πλήρως οι συνειδήσεις του φυσικού και του αστρικού της, μια διαδικασία πολύ προχωρημένη που δίνεται σιγά-σιγά και σηματοδοτεί κάποια εσωτερική μύηση, και με το φυσικό της έδινε τις πρώτες βοήθειες, ενώ με το αστρικό της, το οποίο και έβλεπε μάλιστα, βοηθούσε αυτούς που ήδη είχαν σκοτωθεί να προχωρήσουν. Πολύ αγχωτικό για κάποιον που δεν έχει την ανάλογη ενέργεια να το κάνει! Γι' αυτό και δεν το κάνουν όλοι!


3. Κάποιοι είναι επιφορτισμένοι μαζί με τη βοήθεια ανώτερων οντοτήτων του αστρικού και όχι μόνο,  να αποτρέπουν επιθέσεις μαύρων μάγων του αστρικού και όχι μόνο, σε άτομα που εργάζονται με τον εαυτό τους. Όταν κάποιος εργάζεται εσωτερικά, το Φως του λειτουργεί σαν μαγνήτης για όσους μισούν την ανθρωπότητα, και προκαλεί κινητικότητα στις ορδές των υπανθρώπων που θέλουν να εμποδίσουν έναν άνθρωπο από το ξύπνημα, ή ακόμα χειρότερα να του κλέψουν ενέργειες, αφού αποτελούν πολύ καλή "τροφή" γι' αυτόν. Η ενέργεια ενός ανθρώπου που δουλεύει είναι πιο "καθαρή" από σκεπτομορφές, άρα πιο "θρεπτική". Μπορεί να μην σε σκοτώνει το να τρέφονται από σένα όλα αυτά τα ανθρωπάρια, αλλά σε βγάζει εύκολα από τον δρόμο σου, σε αγχώνει, σου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, αίσθημα κόπωσης, κλπ κλπ. Όμως, ΑΣΦΑΛΩΣ, κανείς εσωτεριστής δεν είναι μόνος του. Μέρος της εργασίας των εσωτερικών δασκάλων είναι και αυτό. Η προστασία των μαθητών τους. Αλλά υπάρχουν κι άλλοι πολλοί που τους βοηθάνε. Ανώτερες οντότητες, κάποιοι θα τους ονόμαζαν αγγέλους, αλλά και προχωρημένοι και πολύ δυνατοί αστροταξιδευτές, στρατιώτες τους λέω εγώ. Κι αυτοί οι στρατιώτες φυσικά έχουν τους δικούς τους προστάτες, και ούτω καθεξής. Οι μάχες στο αστρικό είναι ΣΥΝΕΧΕΙΣ και ΣΚΛΗΡΕΣ! Αλλά ακόμα κι έτσι κανείς δεν πεθαίνει στο φυσικό. Το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι ή να χάσει την ελπίδα του και να στραφεί με το μέρος των ανθρωπάριων, ή να του κλέψουν αρκετή ενέργεια για να μην ξαναβγεί για πολλούς μήνες ή και χρόνια. Δεν έχω ακούσει για τίποτε χειρότερο, και δεδομένου ότι το πρώτο πράγμα που διδάχθηκα και "είδα" διαισθητικά, ήταν ότι κανείς δεν κινδυνεύει πραγματικά στο αστρικό, και ότι το φυσικό είναι πιο "επικίνδυνο", αλλά οι ίδιοι οι μαύροι μάγοι σπέρνουν τον φόβο για το αστρικό για να αποτρέπουν το ξύπνημα, θα έλεγα ότι μιλάω με σχετική σιγουριά, αλλά στον βαθμό που ΜΠΟΡΩ να μιλάω με αυτή τη σιγουριά! Κατανοητό ελπίζω... Από την άλλη, σας παρακαλώ μην μπερδευτείτε με όσα λέγονται και θα πω κι εγώ στο μέλλον, για την γεμάτη αγάπη αντιμετώπιση κάποιων οντοτήτων. Είναι άλλο οι δοκιμασίες, άλλο οι οντότητες που αντιδρούν όπως αντιδρούν γιατί έτσι έμαθαν, κι άλλο οι ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ μαύροι που στόχο έχουν να ελέγχουν την ανθρωπότητα για προσωπικό τους όφελος! Σε άλλη ανάρτηση αυτά.

4. Άλλοι είναι γεννημένοι ενεργειακά για θεραπευτές, και μπορεί να κάνουν θεραπείες ήδη στο φυσικό, αλλά ή/και στο αστρικό. Ξέρω έναν σπουδαίο ΔΑΣΚΑΛΟ, ο οποίος ζει ανάμεσά μας, είναι γιατρός στο επάγγελμα, και πέρα από τις θεραπείες που κάνει στο φυσικό, στο βαθμό που του επιτρέπεται πάντα -γιατί πρέπει να υπάρχει και εντολή από άνωθεν για την θεραπεία ενός ανθρώπου, κι όταν λέω άνωθεν εννοώ από το ίδιο το Είναι του αρρώστου- θεραπεύει και στο αστρικό.


5. Άλλοι, και ανάλογα με την δύναμή τους, στέλνονται σε διάφορες "αποστολές", συνήθως ενεργειακής βοήθειας σε προβλήματα του φυσικού, τα οποία για το καλό της ανθρωπότητας πρέπει να αποφευχθούν. Πχ ένα αεροπλάνο έχει πάθει ζημιά, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από τρίτους, βλ. μαύρους μάγους ή άλλους. Δεν είναι "γραφτό" του, ας πούμε, να πέσει. Θα σταλούν αστροταξιδευτές να λύσουν ενεργειακά το πρόβλημα, κάτι σαν μηχανική εργασία! Ακούγεται αστείο, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ή, ας πούμε, όταν ακούτε για κάποια βόμβα που δεν εξερράγη, συνήθως την χάλασαν κάποιοι στο αστρικό...


6. Και φυσικά υπάρχουν οι αστροταξιδευτές που εργάζονται ως εσωτερικοί δάσκαλοι, όπως έχουμε ήδη συζητήσει. Οι περισσότεροι διδάσκουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Πχ, μία φίλη είχε εσωτερικό δάσκαλο, αστροταξιδευτή, που της δίδασκε τα πάντα για τα βότανα και τις θεραπευτικές τους δυνάμεις. Άλλοι αναλαμβάνουν να διδάξουν τα μυστικά της αλχημείας, ή της καβάλα, ή άλλου είδους διδαχές που της ποθεί και τις χρειάζεται για την ανάπτυξή της η "ψυχή" του αστροταξιδευτή.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξέχασα κάτι ή να μην γνωρίζω κιόλας κάποια εργασία που γίνεται. Δεν είμαι ειδήμων, το έχω ξαναπεί, και καταθέτω μόνο όσα γνωρίζω από προσωπικές εμπειρίες. Σε γενικές γραμμές όμως αυτές είναι οι βασικές και "φανερές" σε άλλους εργασίες κάποιων τυχερών, θα έλεγα, αστροταξιδευτών. Γιατί είναι μεγάλη τύχη να μπορείς να προσφέρεις στην ανθρωπότητα, δεν είναι;

Ωστόσο, δεν πρέπει να σας γίνει εμμονή και άγχος το αν θα σας προσφερθεί ποτέ κάποια εργασία ή αποστολή. Η βασική αποστολή όλων μας είναι η απελευθέρωση του Είναι μας από τις ακαθαρσίες που έχουμε γεννήσει οι ίδιοι. Και αυτό από μόνο του είναι τεράστια και σημαντικότατη αποστολή. Γιατί ένας άνθρωπος που καθαρίζεται, επηρεάζει με το Φως του εκατοντάδες άλλους. Οπότε, ήδη είναι προσφορά στην ανθρωπότητα η προσωπική εργασία, και μακάρι να το καταλάβαιναν όλοι αυτό.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Οι μέλισσες πεθαίνουν...



Από το 2006, οι ευρωπαϊκές μέλισσες εγκαταλείπουν μαζικά και φαινομενικά αναίτια τις αποικίες τους με ρυθμούς ανησυχητικούς στην Αμερική, κυρίως, αλλά και στην Ευρώπη και την Ασία. Η μόνη απρόσβλητη ήπειρος φαίνεται να είναι αυτή της Αυστραλίας. Το φαινόμενο έχει και όνομα: Διαταραχή κατάρρευσης της αποικίας, colony collapse disorder ή CCD, όπως έγινε παγκοσμίως γνωστό, και έχει προκαλέσει μελέτες επί των μελετών, που ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τα αίτια και τους τρόπους επίλυσης του προβλήματος, αφού οι μέλισσες, πέραν του ρόλου τους στην οικονομία, καθώς πολλές καλλιέργειες γονιμοποιούνται μέσω των μελισσών, αποτελούν και κύριο παράγοντα στην οικολογική ισορροπία του πλανήτη, ως βασικό "εργαλείο" αναπαραγωγής άγριων φυτών.

Το φαινόμενο έχει ειδικότερα εμφανιστεί στην Βόρειο Αμερική αρχικά, από το τέλος του 2006, και τελικά παρατηρήθηκε επίσης στο Βέλγιο, την Γαλλία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, με πρόσφατες αναφορές και από Ελβετία και Γερμανία, και μία ξαφνική αύξηση της τάξης άνω του 50% στην Ιρλανδία. Πιθανά περιστατικά σημειώθηκαν και στην Ταϊβάν, από τον Απρίλη του 2007.

Μιλάμε για μια πολύ σοβαρή κατάσταση, αφού μια πιθανή εξαφάνιση των μελισσών, σε περίπτωση που δεν καταφέρουμε να λύσουμε το πρόβλημα, θα οδηγούσε στην διατάραξη της τροφικής αλυσίδας, αφού πάμπολλα φυτά και δέντρα βασίζονται αποκλειστικά στις μέλισσες για την αναπαραγωγή τους, και αυτό θα σήμαινε εξαφάνιση και αυτών των ειδών, και άρα μείωση της ποικιλίας και της ποσότητας τροφής και για τα ζώα και για τους ανθρώπους, οδηγώντας σε περαιτέρω διαταραχή της τροφικής αλυσίδας. Οι επιπτώσεις είναι πραγματικά ανυπολόγιστες! Ο πλανήτης ήδη υποφέρει.


Πρόσφατα κυκλοφόρησαν μελέτες και πρωτοσέλιδα ότι δήθεν το πρόβλημα λύθηκε, ότι βρέθηκε η αιτία της κατάρρευσης των αποικιών. Η αλήθεια, όμως, είναι πως μόλις αγγίζουμε το πρόβλημα και αυτό που ανακαλύπτουμε δεν είναι ελπιδοφόρο.  Σύμφωνα με μία μελέτη, μια νέα γενιά εντομοκτόνων, τα νεονικοτονοειδή, που χρησιμοποιούνται ευρέως τα τελευταία χρόνια, επηρεάζουν το σύστημα προσανατολισμού των μελισσών. Μια άλλη μελέτη παρατήρησε τα αποτελέσματα των χαμηλών επιπέδων φυτοφαρμάκων στην παραγωγή του μπάμπουρα. Αλλά η πιο πολυσυζητημένη μελέτη, από μια ομάδα του Χάρβαρντ, ανακάλυψε πως αποικίες που τράφηκαν με νέκταρ δημητριακών επικαλυμμένο με νεονικοτινοειδή κατέρρευσαν με τρόπους παρόμοιους με αυτούς του φαινομένου CCD. Κατέληξε η ομάδα πως τα νεονικοτινοειδή είναι η πιθανή αιτία της κατάρρευσης των αποικιών παγκοσμίως, από το 2006.

Ακολούθησαν δραματικά πρωτοσέλιδα. "Το μυστήριο της εξαφάνισης των μελισσών λύθηκε!", ανακοίνωσε το Ρόιτερς. Μακάρι να ήταν έτσι! Ακόμα κι αν απαγορεύονταν τα νεονικοτινοειδή αύριο, οι μέλισσες θα είχαν ακόμα πρόβλημα. Οι πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν πως τα χαμηλά επίπεδα νεονικοτινοειδών ίσως επηρεάζουν μακροπρόθεσμα τον βαθμό θνησιμότητας, αλλά δεν αποδεικνύουν, δυστυχώς, ότι προκαλούν το CCD, ούτε εξηγούν το μέγεθος των απωλειών αποικιών των τελευταίων χρόνων.

Πιο συγκεκριμένα, το CCD είναι το φαινόμενο κατά το οποίο η πλειοψηφία των μελισσών εγκαταλείπουν μια υγιή αποικία εντελώς ξαφνικά, συνήθως μέσα σε διάστημα δύο βδομάδων, αφήνοντας πίσω τη βασίλισσα, πολύ μέλι και "μωρά" μέλισσες, χωρίς κανένα σημάδι ασθένειας που θα μπορούσε να εξηγήσει την κατάρρευση της αποικίας. Αυτό είναι τόσο ανεξήγητο και παράλογο, όπως αν άφηνε συνειδητά μια μάνα τα παιδιά της εκτεθειμένα στον κίνδυνο.
 
 Μια αποικία που εγκατέλειψε την κυψέλη της, δημιουργεί νέο μελίσσι λίγες μέρες αργότερα.

 Επιστρέφοντας στην κυψέλη.
Όμως, σύμφωνα με εντομολόγους, υπάρχει μια κάποια τάση υπερβολής και εμμονής με το όλο θέμα, από όλες τις πηγές, τόσο από τα μίντια, όσο και από τους ίδιους τους μελισσοκόμους. Ο Ντένις Βαν Ένγκελσντορπ, ο οποίος πρώτος ανακάλυψε την διαταραχή λέει "Είναι σαν να λέμε πως όλοι πεθαίνουν από καρδιά, ενώ στην πραγματικότητα πεθαίνουμε από ένα σωρό αιτίες".
Νεκρή μέλισσα λόγω χειμώνα.

Οι μέλισσες υποφέρουν από παράσιτα, μύκητες και βακτήρια, αλλά και από ιούς. Καμιά φορά ψοφάνε από την πείνα και ναι, φυσικά και δηλητηριάζονται από φυτοφάρμακα, όταν καμιά φορά τις ψεκάζουν κατά λάθος, αλλά και όταν εκτίθενται σε μικρότερες ποσότητες, αναπτύσσοντας νευρολογικές διαταραχές και διαταραχές ανάπτυξης. Η αλήθεια είναι πως δεν πεθαίνουν και τόσες πολλές από το CCD.

Αν και έχει πεθάνει το ένα τρίτο των μελισσών στην Αμερική από τον χειμώνα του 2007, ένα ποσοστό πολύ υψηλότερο του 15% που θεωρείται αποδεκτό από τους μελισσοκόμους, μόνο λίγες απώλειες αποδίδονται στο CCD. Το 2008, οι μελισσοκόμοι ανέφεραν συμπτώματα CCD στο 60% αποικιών που πέθαναν. Πέρυσι, δεν υπήρξε ούτε μία επιβεβαιωμένη υπόθεση CCD, σύμφωνα με τον Βαν Ένγκελσντορπ. Οι ετήσιες χειμερινές απώλειες ήταν το ίδιο δριμείες όπως τα προηγούμενα χρόνια, αλλά συνήθως οφείλονται σε άλλους παράγοντες. Κι αυτό παρά την συνεχή και αυξανόμενη χρήση των νεονικοτινοειδών.

Οι πρόσφατες έρευνες για τα νεονικοτονοειδή είναι επίσης υπό αμφισβήτηση. Η Bayer CropScience, παρασκευαστές ευρέως χρησιμοποιούμενων νεονικοτονοειδών, είπε πως η δοσολογία που δόθηκε στις μέλισσες στις πρόσφατες έρευνες ήταν υψηλότερη από την πιθανή δοσολογία στην οποία εκτίθενται στο περιβάλλον. Η μελέτη του Χάρβαρντ, που συνέδεσε το CCD με τα νεονικοτονοειδή επικρίθηκε πολύ. Ο Βαν Ένγκελσντορπ θεωρεί ντροπή την μελέτη του Χάρβαρντ, καθώς οι αποικίες ταΐστηκαν αστρονομικά επίπεδα νέκταρ επικαλυμμένου με νεονικοτονοειδή, ενώ το δείγμα των μελισσών ήταν πολύ μικρό, και τα συμπτώματα των αποικιών που τελικά είχαν πρόβλημα δεν ήταν παρόμοια με τα συμπτώματα της διαταραχής CCD. Ο Τσένσενγκ Λου, που συνέγραψε τη μελέτη του Χάρβαρντ, συνέκρινε τα ευρήματα με αυτά της Ρέιτσελ Κάρσον, το βιβλίο της οποίας Σιωπηλή Άνοιξη, που εκδόθηκε πριν από 50 χρόνια, συνέδεε τα φυτοφάρμακα με την μείωση του πληθυσμού των πουλιών και τον καρκίνο στους ανθρώπους, υποβοηθώντας την έκρηξη του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. "Οι μέλισσες ήταν νεκρές", είπε για τις αποικίες της μελέτης. "Αναρωτιέμαι αν πρόκειται για μια επανάληψη της Σιωπηλής Άνοιξης. Τι άλλο χρειάζεται για να αποδείξουμε πως τα φυτοφάρμακα προκαλούν την διαταραχή CCD;"

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι καλύτερα στοιχεία, και μέχρι στιγμής δεν τα έχουμε. Αυτό δε σημαίνει πως τα φυτοφάρμακα δεν αποτελούν πρόβλημα για την υγεία των μελισσών. Τα φυτοφάρμακα περνάνε στη γύρη και το νέκταρ των λουλουδιών, τα οποία παραμένουν τοξικά για τα έντομα, ένα χρόνο ή και περισσότερο μετά την εφαρμογή τους. Πιθανά η χρόνια έκθεση σε χαμηλά επίπεδα δηλητηρίων αποπροσανατολίζει τις μέλισσες, ή διακόπτει την παραγωγή προνύμφων ή τις αποδυναμώνει σε σημείο που προσβάλλονται ευκολότερα από κάποιες ασθένειες.

Από την άλλη, τα νεονικοτονοειδή θεωρούνται ασφαλέστερα για την άγρια ζωή και την ανθρώπινη υγεία από τα φυτοφάρμακα που αντικατέστησαν. Θεωρείται πως αν απαγορευτούν τα νεονικοτονοειδή, θα χρησιμοποιηθούν άλλα, πιο βλαβερά φυτοφάρμακα. Πράγμα καθόλου καλό για την μέλισσα, που πεθαίνει από πολλούς και διάφορους λόγους. Ανάμεσά τους και το στρες από την μετακίνηση των αποικιών σε μεγάλες αποστάσεις για την γονιμοποίηση διαφόρων καλλιεργειών ανά την Αμερική, πχ, και την φτωχή διατροφή, αφού χρησιμοποιούνται βιομηχανικά για τη γονιμοποίηση μονοκαλλιεργειών κάθε εποχή.



Μεταφέροντας τις κυψέλες

Μάλιστα, σε μέρη που έχουν απαγορευτεί τα νεονικοτονοειδή, όπως στην Γαλλία, την Ιταλία και την Γερμανία, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι πληθυσμοί της μέλισσας ανέκαμψαν. Και στην Αυστραλία, που έχει τις υγιέστερες κυψέλες παγκοσμίως και δεν έχει αναφερθεί ούτε μία περίπτωση CCD, τα νεονικοτονοειδή χρησιμοποιούνται ευρέως εδώ και μία δεκαετία. Όμως η Αυστραλιανή γεωργία δεν είναι τόσο βιομηχανοποιημένη όπως η Αμερικάνικη, όπου οι μελισσοκόμοι ζουν με το να σέρνουν πέρα δώθε τις κυψέλες τους από μονοκαλλιέργεια σε μονοκαλλιέργεια, ταΐζοντας τις μέλισσές τους μόνο ένα είδος νέκταρ. Στην Αυστραλία οι μέλισσες χρησιμοποιούνται βιομηχανικά μόνο σε ένα γεωργικό είδος. Στις αμυγδαλιές. Όμως δεν παρατηρούνται απώλειες σε αυτές τις αποικίες, παρόλο που χρησιμοποιούνται νεονικοτονοειδή στην καλλιέργεια της αμυγδαλιάς.
Το Varroa πάνω σε προσβεβλημένη μέλισσα.

Κάτι άλλο που δεν υπάρχει στην Αυστραλία, αλλά υπάρχει παντού στον υπόλοιπο κόσμο, είναι το σκουλήκι varroa, ένα πραγματάκι σαν τσιμπούρι που κολλάει στην μέλισσα και της ρουφάει στην κυριολεξία τη ζωή από μέσα της. Από τότε που ανακαλύφθηκε στην Αμερική, το 1987, η μελισσοκομία στην Αμερική άλλαξε δραματικά και αμετάκλητα. Αυτό το μικροσκοπικό ζωύφιο αποτελεί την κύρια αιτία θνησιμότητας των μελισσών στις Η.Π.Α. Οι απώλειες από CCD δεν συγκρίνονται στο ελάχιστο. Για πολλούς επιστήμονες και μελισσοκόμους, είναι το varroa και όχι το CCD που τους απασχολεί.

Σε πολλές περιπτώσεις, η θνησιμότητα των μελισσών οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους , αλλά θεωρείται όλο και περισσότερο πως το εκτοπαρασιτικό ζωύφιο Varroa είναι ο κύριος υπαίτιος των απωλειών. Και μέχρι να ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα, όσο και να απαγορευτούν τα φυτοφάρμακα, δε θα κάνει καμία διαφορά. Το πρόβλημα του μαζικού θανάτου ή της εξαφάνισης των μελισσών, είναι πολυποίκιλο, και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Πηγές:

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Η Διαθήκη του Νίκολας Φλαμέλ.


Είναι τιμή μου να παρουσιάζω σε μετάφραση από το αντίστοιχο αγγλικό κείμενο, την διαθήκη του μέγιστου Αλχημιστή Νίκολας Φλαμέλ, μια διαθήκη που εύκολα παρερμηνεύεται από τους αγνοούντες, επειδή θεωρούν καλύτερο να μην καταλαβαίνουν τίποτε, παρά να ψάχνουν για την "επικίνδυνη" αλήθεια, εκείνη την αλήθεια που μπορεί να τους ρίξει βίαια από το ανάκλιντρο της τεμπελιάς και τη "νιρβάνα" της άγνοιας. Η μετάφραση έγινε από μένα πριν από 7 χρόνια περίπου, και έχει ήδη παρουσιαστεί σε άλλο φόρουμ.

Ποιος είναι ο Φλαμέλ; Μα ο μεγαλύτερος αλχημιστής όλων των εποχών, που έφερε σε πέρας την αλχημιστική εργασία, και ολοκλήρωσε την παρασκευή της φιλοσοφικής λίθου. Βιογραφίες του άπειρες, βιβλία για τη ζωή και το έργο του, επίσης άπειρα. Όμως το σημαντικότερο όλων των έργων του είναι αυτή η "μικρή" διαθήκη, η συμπυκνωμένη γνώση που παρέδωσε στον ανιψιό του, στην οποία περικλείεται όλο το αλχημιστικό έργο.

Η διαθήκη, ασφαλώς, είναι γεμάτη αλχημιστικούς συμβολισμούς, οι οποίοι θα εξηγηθούν, μαζί με το σύνολο της αλχημιστικής εργασίας όπως περιγράφεται στη διαθήκη, σε επόμενες αναρτήσεις αλχημείας, σιγά-σιγά και με προσοχή. Το αλχημιστικό έργο είναι έργο ζωής, η αλχημεία είναι η μέγιστη γνώση όλων, και η τέχνη των τεχνών. Δεν χρειάζεται να πούμε πως είναι εφικτή η κατανόηση του κειμένου, έστω και διαισθητικά, αν μελετηθούν με προσοχή τα "μικρά γράμματα" που λένε, και δεν αφήσουμε το μυαλό μας να ταυτιστεί με τους φαινομενικά ακατανόητους συμβολισμούς. Άλλωστε, και η ίδια η διαθήκη αυτόν τον σκοπό έχει. Να μεταφέρει το μέγα μυστικό της φιλοσοφικής λίθου σε έναν άνθρωπο που δεν το γνώριζε. Το "κλειδί" είναι τόσο απλό, και τόσο προφανές, που το μυαλό μας αρνείται να το δει, στην κυριολεξία, γιατί δεν μπορεί να πιστέψει ότι είναι τόσο απλό... Βέβαια, το κλειδί έχει δωθεί εδώ και δεκαετίες στην ανθρωπότητα, αλλά και πάλι, λίγοι το αποδέχονται, και μόνο όσοι το εφαρμόζουν μπορούν να αναγνωρίσουν το μεγαλείο του.




Η Διαθήκη του Νίκολας Φλαμέλ   

 

Γράφτηκε στην Γαλλία στα τέλη του 1750 και εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1806. Το αρχικό κείμενο ήταν γραμμένο ιδιοχείρως από τον Φλαμέλ σε ένα κωδικοποιημένο αλφάβητο που αποτελούνταν από 96 γράμματα. Είχε γραφτεί στα κρυφά και προοριζόταν μόνο για τον ανηψιό του. Ένας Παριζιάνος γραφιάς ο Πατέρας Περνέττι, και ο Κύριος ντε Σεν Μάρκ κατάφεραν τελικά να σπάσουν τον κώδικα το 1758.


1. Εγώ  ο Νικόλας Φλαμέλ, γραμματικός του Παρισιού, στο έτος 1414, κατά την βασιλεία του ευγενούς Πρίγκηπα Τσάρλς VI, και μετά τον θάνατο της πιστής μου συντρόφου Περενέλ, ωθούμαι από την επιθυμία και την ευχαρίστηση, σε ανάμνησή της και για λογαριασμό σου, αγαπητέ ανηψιέ, να καταγράψω όλη την διαδικασία του μυστικού της Σκόνης της Προβολής, ή του Φιλοσοφικού Βάμματος, που ο Θεός εθέλησε να παραδόσει στον ασήμαντο υπηρέτη του, και το οποίο ανακάλυψα οπως θα ανακαλύψεις κι εσύ εάν εργαστείς σύμφωνα με τις παρακάτω οδηγίες.

2. Και επ’ αυτού μήν ξεχάσεις να ζητήσεις από τον Θεό να σου απονείμει την κατανόηση της λογικής της αλήθειας της φύσης, που θα δεις σε αυτό το βιβλίο, όπου έχω καταγράψει τα μυστικά λέξη προς λέξη, σελίδα προς σελίδα, και όπως τα πραγματοποίησα με την αγαπημένη σου θεία Περενέλ, η οποία μου λείπει πολύ. 

3. Πρόσεξε, πριν εργαστείς να ψάξεις να βρεις τον σωστό τρόπο, όπως θα έκανε ένας άντρας με κατανόηση. Η αιτία της φύσης είναι ο Ερμής, ο Ήλιος και η Σελήνη, όπως έχω πει στο βιβλίο μου, οι φιγούρες των οποίων υπάρχουν κάτω από τα τόξα των Αθώων στο Παρίσι. Αλλά έσφαλα πολύ για 23 χρόνια και  μισό, εργαζόμενος χωρίς να μπορώ  να παντρέψω την Σελήνη, που είναι ο φιλοσοφικός υδράργυρος,  με τον Ήλιο, και να εξάγω από αυτούς τον κόπρο από την γεννεσιουργό τους δύναμη (σημ.μεταφρ. και «σπερματική δύναμη»), που είναι ένα θανατηφόρο δηλητήριο.. Γιατί τότε δεν γνώριζα τον συντελεστή ή φορέα για να ενισχύσω τον Ερμή-υδράργυρο. Γιατί χωρίς αυτόν τον συντελεστή, ο Ερμής-υδράργυρος είναι άχρηστος. 


4. Να γνωρίζεις με ποιον τρόπο ο Ερμής μπορεί να ενισχυθεί από έναν μεταλλικό συντελεστή, χωρίς τον οποίο δεν μπορεί ποτέ να εισχωρήσει στην κοιλιά του Ήλιου και της Σελήνης. Μετά πρέπει να σκληρυνθεί, κάτι που δεν μπορεί να γίνει χωρίς το θειϊκό οξύ (σημ. αλλά και ψυχή) του χρυσού ή του ασημιού. Γι’αυτό πρέπει πρώτα να ανοίξεις αυτά με έναν μεταλλικό συντελεστή, δηλαδή με βασιλική σατούρνια (κρόνιο), και μετά πρέπει να θέσεις σε κίνηση τον Ερμή με φιλοσοφικό τρόπο, ώστε να μπορέσεις μετά  με αυτόν τον  Ερμή να διαλύσεις μέσα σε αλκοόλη χρυσού και Σελήνης, και να εξάγεις από την αποσύνθεσή τους τον γεννεσιουργό κόπρο. 

5. Και να ξέρεις, πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος ή μέσον να εργαστείς σε αυτή την Εργασία, εκτός από αυτόν που σου δίνω λέξη προς λέξη. Πρόκειται για μία προσπάθεια που δοσμένη όπως στην παραδίδω δεν είναι καθόλου εύκολη στην πρακτική της, και ακόμα πιο δύσκολη να την ανακαλύψεις. 

6. Να πιστέψεις σοβαρά πως όλη η φιλοσοφική εργασία αποτελείται από την προετοιμασία του Ερμή των σοφών, γιατί μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται όλο αυτό που ψάχνουμε, και που ψάχνανε όλοι οι αρχαίοι σοφοί. Κι εμείς, όπως κι εκείνοι, δεν κατορθώσαμε τίποτα χωρίς αυτόν τον Ερμή, τον επεξεργασμένο με Ήλιο και Σελήνη. Γιατί χωρίς αυτά τα τρία, δεν υπάρχει τίποτε σε όλο τον κόσμο που να μπορεί να δημιουργήσει το λεγόμενο φιλοσοφικό και φαρμακευτικό βάμμα. Είναι σκόπιμο λοιπόν να μάθουμε να εξάγουμε από αυτά το ζώντα και πνευματικό σπόρο. 

7. Έχε λοιπόν ως στόχο σου μόνο τον Ήλιο, την Σελήνη και τον Ερμή, επεξεργασμένο με μία φιλοσοφική εργασία, που δεν υγραίνει τα χέρια, αλλά το μέταλλο, και που έχει μέσα του μία μεταλλική θειϊκή ψυχή, δηλαδή το φλεγόμενο φως του θείου. Και για να μην ξεφύγεις από τον σωστό δρόμο, να το εφαρμόσεις στα μέταλλα. Γιατί σε όλα τα μέταλλα υπάρχει το προαναφερόμενο θείο. Και θα το βρείς εύκολα, σχεδόν το ίδιο, στον χρυσό, όσο και στα βάθη και τα σπήλαια του Άρη, που είναι σίδηρο, και της Αφροδίτης, που είναι χαλκός, σχεδόν στην ίδια ποσότητα και στο ένα και στο άλλο. Και εάν δώσεις προσοχή, αυτό το θείο έχει την δύναμη να χρωματίζει ελαφρά την υγρή και ψυχρή Σελήνη, που είναι καθαρό ασήμι, σε αγνό κίτρινο και καλό Ήλιο. Αλλά όμως πρέπει να γίνει με κάποιον πνευματικό συντελεστή, ήτοι το κλειδί που ανοίγει όλα τα μέταλλα, το οποίο θα σου παραδώσω. Μάθε λοιπόν, πως ανάμεσα στα ορυκτά υπάρχει ένα που είναι κλέφτης, και τρώει όλα τα άλλα, εκτός από τον Ήλιο και την Σελήνη, που θεωρούν τον κλέφτη πολύ καλό. Γιατί όταν τους έχει στην κοιλιά του, μπορεί να δημιουργήσει υδράργυρο, με τον τρόπο που θα σου γνωστοποιήσω.

8. Γι’αυτό μην βγαίνεις από τον σωστό δρόμο, αλλά έχε εμπιστοσύνη στα λόγια μου, και μετά εφάρμοσε την πρακτική που θα σου παραδώσω, στο όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.

Η πρακτική.

9. Πάρε καταρχήν από τον μεγαλύτερο ή πρωτότοκο γιό του Κρόνου, όχι τον πρόστυχο, 9 μέρη. Από τα σάμπερ καλίμπς (σημ. μεταφρ. τα σάμπερ ήταν τα ατσάλινα ξίφη της εποχής του, το καλίμπ είναι αραβική έννοια και σημαίνει σκύλος, ίσως η σωστή μετάφραση είναι αραβικά ξίφη) του Θεού του Πολέμου, 4 μέρη. Τοποθέτησε αυτό το τελευταίο σ’ένα χωνευτήρι, κι όταν φτάσει να λυώνει που γίνεται λίγο κόκκινο, ρίξε μέσα τα 9 μέρη του Κρόνου, και αμέσως αυτό θα κοκκινίσει το προηγούμενο. Καθάρισε με προσοχή την βρωμιά που βγαίνει προς τα πάνω, στην επιφάνεια του κρονίου, με νιτρικό κάλιο και τρυγικό κάλιο (σημ. και «τάρταρα»). Η εργασία θα έχει γίνει σωστά, όταν δεις πάνω σε αυτή την ουσία/ύλη ένα αστρολογικό σημάδι, σαν αστέρι. 

10. Μετά δημιουργείται το κλειδί και το ξίφος, που ανοίγει και κόβει όλα τα μέταλλα, αλλά κυρίως τον Ήλιο, την Σελήνη και την Αφροδίτη, που τρώει, καταβροχθίζει και διατηρεί στην κοιλιά του, κι έτσι βρίσκεσαι στον σωστό δρόμο της αλήθειας, εάν τα έχεις κάνει όλα σωστά. Γιατί αυτό το Κρόνιο είναι το βασιλικό θριαμβεύον βότανο, γιατί πρόκειται για έναν μικρό ατελή βασιλιά, που ανυψώνουμε με μία φιλοσοφική επινόηση στο επίπεδο της μεγαλύτερης δόξας και τιμής. Είναι επίσης η βασίλισσα, δηλαδή η Σελήνη και σύζυγος του Ήλιου. Είναι λοιπόν και αρσενικό και θηλυκό, και ο ερμαφρόδιτος Ερμής μας. Αυτός ο Ερμής, ή Κρόνιο παρουσιάζεται  στις πρώτες επτά σελίδες του Αβραάμ του Εβραίου, με δύο φίδια που περιβάλλουν ένα χρυσό μπαστούνι. Φρόντισε να φτιάξεις αρκετή ποσότητα από αυτό, γιατί χρειάζεται αρκετό, δηλαδή περίπου 12 με 13 λίβρες, ή ακόμα περισσότερο, ανάλογα με το αν θες να δουλέψεις σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα. 

11. Πάντρεψε λοιπόν τον νεαρό θεό Ερμή, δηλαδή τον υδράργυρο, με αυτό που είναι ο φιλοσοφικός Ερμής, με τον οποίο θα μπορέσεις να θέσεις σε κίνηση και να ενισχύσεις τον ρέων υδράργυρο, επτά ή ακόμα και δέκα ή έντεκα φορές με τον λεγόμενο συντελεστή, που ονομάζεται κλειδί, ή με ένα ατσαλένιο ξίφος, γιατί αυτό κόβει, θερίζει και διαπερνά όλα τα σώματα των μετάλλων. Τότε θα έχεις το διπλό και τριπλό νερό που παρουσιάζεται στο βιβλίο του Αβραάμ του Εβραίου ως ένα ροδόδεντρο, που βγαίνει μέσα από την βάση μίας βελανιδιάς, ήτοι του Κρόνιου, που είναι το βασιλικό κλειδί, και πηγαίνει και γκρεμίζεται (σημ. μεταφρ. και «γίνεται ίζημα») μέσα στην άβυσσο, όπως λέει ο ίδιος συγγραφέας, δηλαδή, μέσα στο δοχείο που είναι προσαρμοσμένο στην φιάλη απόσταξης, όπου ο διπλός Υδράργυρος πέφτει με την βοήθεια αρκετής φωτιάς. 

12. Αλλά εδώ υπάρχουν αγκάθια και ανυπόφορες δυσκολίες, εκτός εάν ο Θεός αποκαλύψει το μυστικό του, ή το δώσει κάποιος δάσκαλος. Γιατί ο Ερμής δεν παντρεύεται με τον βασιλικό Κρόνιο. Είναι δύσκολο να βρείς τον μυστικό τρόπο για να τα ενώσεις. Γιατί εάν δεν ξέρεις την μυστική τέχνη με την οποία πραγματοποιείται αυτή η ένωση και ειρήνη ανάμεσα στα προαναφερόμενα ασήμια, δεν θα καταφέρεις τίποτα. Δεν θα σου κρύψω τίποτα, αγαπητέ ανηψιέ, κι έτσι σου λέω πως χωρίς τον Ήλιο και την Σελήνη δεν μπορείς να κάνεις το παραμικρό. Πρέπει λοιπόν να καταφέρεις αυτόν τον γέρο άντρα, ή αδηφάγο λύκο, να καταφάει τον χρυσό ή το ασήμι κατά το βάρος που θα σου αποκαλύψω. Άκου λοιπόν τα λόγια μου, για να μήν κάνεις κανένα λάθος, όπως έκανα εγώ. Λέω λοιπόν πως πρέπει να δώσεις χρυσό για να φάει ο γέρος δράκος μας. Πρόσεξε όμως πώς θα εργαστείς. Εάν δώσεις λίγο χρυσό στο λιωμένο Κρόνιο, το χρυσό ανοίγεται, αλλά ο υδράργυρος δεν θα το πάρει. Κι αυτό είναι ανάρμοστο, και δεν επιφέρει κανένα κέρδος. Βρίσκομαι καιρό σε αυτή την τέχνη και έχω εργαστεί σκληρά, πριν βρω τον τρόπο να τα καταφέρω. Εάν λοιπόν του δώσεις πολύ χρυσό να φάει, ο χρυσός δεν θα ανοιχθεί πολύ ούτε θα φαγωθεί, αλλά θα πάρει τον υδράργυρο και θα παντρευτούν. Έτσι όμως αποκαλύπτεται ο τρόπος.  Κράτα αυτό το μυστικό, και μην το καταγράψεις ούτε σε χαρτί, ούτε με άλλον τρόπο που μπορεί να αποκαλυφθεί εύκολα. Γιατί μπορεί να γίνουμε αιτία μεγάλης δυστυχίας. Σου το παραδίδω μυστικά και βασιζόμενος στην συνείδησή σου, επειδή σε αγαπώ πολύ.  

13. Πάρε δέκα ουγγιές του κόκκινου Ήλιου, δηλαδή πολύ φίνο, καθαρό και αγνό κατά εννέα με δέκα φορές μέσω του αδηφάγου λύκου μόνο. Δύο ουγγιές του βασιλικού Κρόνιου που θα λιώσεις σε ένα χωνευτήρι, κι όταν λιώσουν θα προσθέσεις τις δέκα ουγγιές του καθαρού χρυσού. Λιώσε αυτά τα δύο μαζί, και ανακάτεψέ τα με ένα αναμμένο κάρβουνο. Τότε θα ανοιχτεί λίγο ο χρυσός σου. Χύσε το πάνω σε μία μαρμάρινη πλάκα ή μέσα σε σιδερένιο γουδί, και μετέτρεψέ το σε σκόνη, και κονιορτοποίησέ το καλά με τρείς λίβρες υδράργυρου. Κάντο να πήξει σαν τυρί, μέσα στο κοπανιστήρι, δουλεύοντας μπρος και πίσω. Ξέπλυνε αυτό το αμάλγαμα με καθαρό κοινό νερό μέχρι να καθαριστεί καλά και να φαίνεται όλη η μάζα καθαρή και λευκή σαν Σελήνη. Η ένωση του χρυσού με το βασιλικό χρυσαφένιο Κρόνιο πραγματοποιείται, όταν η μάζα είναι μαλακή στην αφή σαν βούτυρο. 

14. Πάρε αυτή την μάζα, την οποία θα στεγνώσεις απαλά με λινό ή μεταξωτό ρούχο, με πολύ μεγάλη προσοχή. Αυτός είναι ο μόλυβδός μας, και η μάζα μας από Ήλιο και Σελήνη, όχι η πρόστυχη και βρώμικη, αλλά η φιλοσοφική. Βάλε την μέσα σε μία καλή φιάλη απόσταξης από πηλό, αλλά καλύτερα από σίδερο. Βάλε την φιάλη σε έναν κλίβανο, και εφάρμοσε ένα δοχείο πάνω της. Άναψε την φωτιά σταδιακά. Δύο ώρες μετά δυνάμωσε την φωτιά σου, ώστε να μπορέσει να περάσει ο Ερμής στο δοχείο. Αυτός ο Ερμής είναι το νερό του φλεγόμενου ροδόδεντρου. Είναι επίσης το αίμα των αθώων που σφαγιάζονται στο βιβλίο του Αβραάμ του Εβραίου. Τώρα μπορεί να υποθέτεις ότι αυτός ο Ερμής έχει φάει λίγο από το σώμα του βασιλιά, κι ότι θα έχει πολύ περισσότερη δύναμη να καταναλώσει και το υπόλοιπο σώμα του βασιλιά, αργότερα, όταν θα είναι πιο πολύ καλυμένο από το σώμα του Κρόνιου. Έχεις τώρα ανέβει ένα επίπεδο ή σκαλί στην Τέχνη. 

15. Βγάλε τα κατακάθια από την φιάλη, και λιώσε τα σε ένα χωνευτήρι σε πολύ δυνατή φωτιά. Πρόσθεσε σε αυτό τέσσερις ουγγιές του Κρόνιου, και εννέα ουγγιές του Ήλιου. Τότε ο Ήλιος εξαπλώνεται σε αυτά τα κατακάθια, και ανοίγεται πολύ περισσότερο από ό,τι την τελευταία φορά, καθώς ο Ερμής έχει περισσότερο δύναμη από πριν. Θα έχει την ισχύ και την αρετή να διαπεράσει τον χρυσό, και να καταναλώσει το μεγαλύτερο μέρος του, και να γεμίσει την κοιλιά του με τον χρυσό, σιγά σιγά. Δούλεψε λοιπόν όπως πρίν. Πάντρεψε αυτόν τον Ερμή που είναι ισχυρότερος, κατά μία βαθμίδα, με αυτή τη νέα μάζα, κονιορτοποιώντας τα όλα μαζί, μέχρι να γίνουν σαν βούτυρο και τυρί. Ξέπλυνε και κονιορτοποίησε αρκετές φορές, μέχρι να φύγει όλη η μαυρίλα. Στέγνωσέ το όπως έχουμε ήδη πει. Βάλε το όλο μέσα στην φιάλη, και πράξε όπως προηγούμενα δίνοντας ανά δύο ώρες λίγη φωτιά, και μετά δυνατή, ικανή να οδηγήσει και να προκαλέσει τον Ερμή να πέσει μέσα στο δοχείο, ώστε να γίνει ο Ερμής ακόμα πιο ενεργός, και τότε θα έχεις φτάσει στο δεύτερο επίπεδο της φιλοσοφικής σκάλας. 

16. Επανέλαβε την ίδια εργασία προσθέτωντας το Κρόνιο στο κατάλληλο βάρος, δηλαδή σιγά σιγά, και πράττωντας όπως πρίν, μέχρι να έχεις φτάσει στο δέκατο σκαλοπάτι της φιλοσοφικής σκάλας. Μετά ξεκουράσου. Γιατί ο Ερμής μας είναι αναμμένος, ενεργός, πλήρως απορροφημένος και γεμάτος από το αρσενικό θείιο, και ενισχυμένος με τον αστρικό χυμό που βρισκόταν βαθιά μέσα στα σπλάχνα του χρυσού του κρόνιου δράκου μας. Να είσαι σίγουρος πως αυτή την στιγμή γράφω για σένα πράγματα που κανένας φιλόσοφος δεν έχει καταγράψει ή ανακοινώσει ποτέ. Γιατί αυτός ο Ερμής είναι το υπέροχο κηρύκειο, για το οποίο τόσο έχουν μιλήσει οι σοφοί στα έργα τους, και το οποίο όπως λένε έχει την δύναμη να πραγματοποιήσει την φιλοσοφική εργασία, και λένε την αλήθεια, γιατί κι εγώ το κατάφερα μόνο με αυτό, κι εσύ θα κατορθώσεις να το κάνεις, εάν είσαι έτοιμος. Γιατί αυτό είναι και τίποτε άλλο, η άμεση ύλη και η ρίζα όλων των μετάλλων.  

17. Τώρα έχει ολοκληρωθεί και επιτευχθεί η προετοιμασία του Ερμή, ο οποίος είναι έτοιμος να δεχθεί μέσα στην φύση του τον χρυσό και το ασήμι, για να διεργαστεί με φυσικό τρόπο και απλότητα το Φιλοσοφικό Βάμμα, ή η σκόνη που μετατρέπει όλα τα μέταλλα σε χρυσό και ασήμι. 

18. Μερικοί νομίζουν πως έχουν όλη την εργασία τελειωμένη, όταν έχουν έτοιμο τον Θεϊκό Ερμή. Αλλά απατώνται οικτρά. Γι’αυτό πέφτουν σε αγκάθια πριν καταφέρουν να αποσπάσουν το ρόδο, επειδή τους λείπει η κατανόηση. Είναι πράγματι αλήθεια, πως εάν κατανοούσαν το βάρος, την λειτουργία της φωτιάς, και τον σωστό τρόπο, δεν θα είχαν και πολλά να κάνουν, και δεν θα αποτύγχαναν ακόμα κι αν το ήθελαν. Αλλά σε αυτή την τέχνη υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος εργασίας. Μάθε λοιπόν και παρατήρησε καλά τον τρόπο, σύμφωνα με τα όσα πρόκειται να σου πω. 


19. Στο όνομα του Θεού, θα πάρεις από τον ζωντανό Ερμή σου όση ποσότητα επιθυμείς. Θα την βάλεις μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο μόνο του. Ή δύο με τέσσερα μέρη Ερμή με δύο μέρη του χρυσαφένιου Κρόνιου, δηλαδή ένα από τον Ήλιο, και δύο από το Κρόνιο. Θα τα ενώσεις μαζί και θα τα κάνεις σαν βούτυρο, θα τα πλύνεις, θα τα καθαρίσεις και θα τα στεγνώσεις.και θα σφραγίσεις το δοχείο σου με την σφραγίδα της σοφίας.  Βάλε το σε έναν κλίβανο σε ζεστές στάχτες σε θερμοκρασία τέτοια σαν αυτή που ζεσταίνει τα αυγά της η χήνα. Ασε τον Ερμή που έχεις έτσι προετοιμάσει να ανέλθει και να κατέλθει για ένα διάστημα 40-50 ημερών, μέχρι να δεις ότι δημιουργεί μέσα στο δοχείο σου ένα λευκό ή κόκκινο θείιο, που ονομάζεται φιλοσοφικό εξευγένισμα (σημ. μεταφρ. εξευγενισμένο), το οποίο προέρχεται από τα νεφρά του Ερμή. Θα μαζέψεις αυτό το θειάφι με ένα φτερό. Είναι ο ζωντανός Ήλιος και η ζωντανή Σελήνη, που γέννησε από μέσα του ο Ερμής. 

20. Πάρε αυτό το λευκό ή κόκκινο θειάφι, κονιορτοποίησέ  το σε ένα κομμάτι γυαλιού ή μάρμαρου, και ρίξε πάνω του ραντίζοντάς το ένα τρίτο του βάρους του Ερμή από τον οποίο προήλθε αυτό το θείιο. Με αυτά τα δύο φτιάξε μία αλοιφή σαν βούτυρο. Βάλε πάλι το μίγμα μέσα σε ένα οβάλ γυαλί. Βάλε το στον κλίβανο σε ικανοποιητική ήπια φωτιά από στάχτες, και φτιαγμένες (οι στάχτες) με φιλοσοφικό τρόπο. Ανάμιξέ το μέχρι ο Ερμής να γίνει θειάφι, και κατά την διάρκεια αυτής της παρασκευής, θα δείς υπέροχα πράγματα μέσα στο δοχείο σου, δηλαδή όλα τα χρώματα που υπάρχουν στον κόσμο, που βλέποντάς τα θα θες να ευχαριστήσεις τον Θεό για αυτό το δώρο. 

21. Όταν θα έχεις φτάσει στο μώβ κόκκινο χρώμα, πρέπει να το συλλέξεις. Γιατί τότε έχει δημιουργηθεί η αλχημιστική σκόνη, που μετατρέπει κάθε μέταλλο σε πανέμορφο, αγνό και καθαρό χρυσό, που μπορείς να το πολλαπλασιάσεις βρέχοντάς το, όπως έκανες ήδη, ραντίζοντας με φρέσκο Ερμή, και αναμιγνύοντάς το στο ίδιο δοχείο, τον ίδιο κλίβανο και φωτιά, και ο χρόνος θα είναι λιγότερος, και η δύναμή του δέκα φορές ισχυρότερη. 

22. Αυτή είναι λοιπόν η εργασία που γίνεται μόνο με τον Ερμή, που μερικοί νομίζουν πως δεν είναι αληθινή, γιατί είναι αδύναμοι και ανόητοι, και καθόλου ικανοί να κατανοήσουν αυτή την εργασία.  


23. Εάν θέλεις να εργαστείς και με άλλον τρόπο, πάρε καθαρό Ήλιο σε καθαρή σκόνη ή σε πολύ λεπτά φύλλα. Κάνε μία αλοιφή από αυτό, με επτά μέρη του φιλοσοφικού σου Ερμή, που είναι η Σελήνη μας.  Βάλε τα μαζί μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο σφραγισμένο. Βάλε το σε έναν φούρνο. Άναψε δυνατή φωτιά, δηλαδή τόση όση χρειάζεται για να λυώσει ο σίδηρος. Γιατί τότε θα έχεις βρει την σωστή προετοιμασία της φωτιάς. Και άσε τον Ερμή σου, που είναι ο φιλοσοφικός άνεμος, να ανέλθει και να κατέλθει στο σώμα του χρυσού, τον οποίο κατατρώει σιγά σιγά, και μεταφέρει μέσα στην κοιλιά του. Ανάμιξέ το μέχρι ο χρυσός και ο Ερμής να μήν ανέρχονται ούτε να κατέρχονται πλέον, αλλά να παραμένουν και οι δύο ήσυχοι, και τότε θα έχει επιτευχθεί ειρήνη και ένωση ανάμεσα στους δύο δράκους, που είναι η φωτιά και το νερό μαζί. 

24. Τότε θα δεις μέσα στο δοχείο σου μεγάλη μαυρίλα, σαν αυτή της λυωμένης πίσσας, που είναι σημάδια του θανάτου και της σήψης του χρυσού, και το κλειδί όλης της εργασίας. Κάνε το λοιπόν να αναστηθεί αναμιγνύοντάς το, και  μην κάνεις την ανάμιξη βαριεστημένα. Κατά αυτή την προετοιμασία θα γίνουν διάφορες αλλαγές, δηλαδή, η ύλη θα περάσει μέσα από όλα τα χρώματα, το μαύρο, το γκρι, το μπλε, το πράσινο, το άσπρο, το πορτοκαλί, και τελικά το κόκκινο, τόσο κόκκινο όσο το αίμα. Να περιμένεις μέχρι αυτό το τελευταίο χρώμα, γιατί αυτό είναι το αληθινό θειάφι, και η αλχημιστική σκόνη. Δεν λέω τίποτα συγκεκριμένα για τον χρόνο, γιατί αυτό εξαρτάται από την εργασία του τεχνίτη, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχεις, εάν δουλέψεις όπως σου έδειξα. 

25. Εάν είσαι έτοιμος να πολλαπλασιάσεις την σκόνη σου, πάρε ένα μέρος από αυτή, και βρέξε το με δύο μέρη ζωντανού Ερμή. Κάνε μία απαλή αλοιφή. Βάλε την σε ένα δοχείο, όπως είχες κάνει πάλι, με τον ίδιο φούρνο και φωτιά, και ανάμιξέ το. Αυτή την δεύτερη φορά στον φιλοσοφικό τροχό θα χρειαστεί λιγότερο χρόνο από την πρώτη φορά, και η σκόνη σου θα είναι δέκα φορές πιο ισχυρή. Βάλε το στον τροχό ακόμα και εκατό φορές, κι όσες θέλεις. Τότε θα έχεις στα χέρια σου έναν θησαυρό ανεκτίμητο, ανώτερο από ό,τι υπάρχει στον κόσμο, και δεν θα μπορείς να επιθυμήσεις τίποτε άλλο πιά, γιατί θα έχεις και πλούτη και υγεία, εάν τα χρησιμοποιήσεις ορθά. 

26. Εχεις τώρα τον θησαυρό όλης της ευτυχίας του κόσμου, τον οποίο εγώ ο φτωχός χωριάτης από την Πάντουα, δημιούργησα τρείς φορές στο Παρίσι, στο σπίτι μου, στον δρόμο des Ecrivains, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Jacques de la Boucherie, και τον οποίο εγώ ο Φλαμέλ σου παραδίδω, χάριν της αγάπης που σου έχω, για την δόξα και τιμή του Uεού, στο όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Το σπίτι του, όπου πραγματοποιήθηκε η αλχημιστική εργασία, στο Παρίσι. Στην είσοδο είναι γραμμένο "Προσευχή και εργασία",
και είναι κάτι που ένας αλχημιστής κατανοεί επακριβώς.

Ψωμάκια αφράτα για σάντουιτς κι ό,τι άλλο βρώμικο σκεφτείτε!


Το τραυματισμένο ψωμάκι είναι αυτό που έκανα τη δοκιμή μαλακωσιάς!
Και ήταν αυτό που "έπεσε" πρώτο στον βωμό της πείνας μας.

Αυτή τη συνταγή την έκανα συρραφή από διάφορες συνταγές, κυρίως από τις "συνταγές της παρέας". Είναι τα πιο αφράτα και υπέροχα ψωμάκια της οικουμένης! Σηκώνουν πολλές παραλλαγές, πχ γλυκάνισο ή μαστίχα κοπανισμένη μέσα ή άλειμμα με αβγό στο τέλος, και αν τα βάλουμε στην κατάψυξη, θα έχουμε να μασουλάμε για μέρες!

Περνάνε χαλαρά σαν ψωμάκια για το φαγητό, αλλά τα χρησιμοποιούμε επίσης για τα σάντουιτς των παιδιών, ειδικά για το σχολείο σαν κολατσιό, ή και για κολατσιό δικό μας, τα περιχύνουμε με λαδάκι και αφήνουμε τρυφερά πάνω του μια ψιλοκομμένη ντοματούλα, πασπαλίζοντας με αλάτι και ρίγανη και ίσως λίγη τριμμένη φέτα, τα αλείφουμε με μαρμελάδες, μέλια, μερέντες και... ωχ... τώρα μου 'ρθε και μια "βρώμικη" εκδοχή του. Αν έχετε περιθώριο να πάρετε κιλά να το κάνετε. Αλλιώς, δεν παίρνω το βάρος πάνω μου, σας προειδοποιώ: μπορείτε να το γεμίσετε με πατατάκια και μερέντα. Θεοί... Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΕΥΣΗ!

Πάμε λοιπόν.

1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κοφτή κουτ. γλυκού αλάτι
1 κοφτή κουτ. σούπας ζάχαρη
2 φλυτζάνια νερό χλιαρό
5 κουτ. σούπας λάδι
6 φλιτζάνια περίπου αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Σε ένα κατσαρολάκι ανακατεύουμε το μισό φακελάκι μαγιάς με μισό φλιτζάνι χλιαρό νερό και μισό φλιτζάνι από το αλεύρι, μέχρι να γίνει χυλός. Το αφήνουμε ή ένα βράδυ ή περίπου 2 ώρες. Καλύτερα όλο το βράδυ, αν έχουμε το χρόνο.

Ρίχνουμε το μίγμα μας σε ένα μεγάλο μπολ που θα κάνουμε το ζύμωμα, και βάζουμε το υπόλοιπο νερό, τη ζάχαρη και το μισό αλεύρι και ανακατεύουμε καλά, και μετά ρίχνεις και το αλάτι. Ρίχνουμε αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι που να μην κολλάει στα χέρια.

Όταν γίνει ένα ομοιόμορφο ζυμαράκι, ρίχνουμε το λάδι μας σε τέσσερις περίπου δόσεις, ζυμώνοντας καλά κάθε φορά, για να απορροφηθεί τελείως.

Το βάζουμε σε λαδωμένο μπολ και το σκεπάζουμε με μια πετσέτα για να διπλασιαστεί. Γύρω στη μισή ώρα θέλει το καλοκαίρι, κανά 45λεπτό-1 ώρα τον χειμώνα.

Το κόβουμε σε επτά ίσα κομμάτια και φτιάχνουμε μπαλίτσες, που τις βάζουμε σε λαδωμένο ταψί και φτιάχνουμε μια μαργαρίτα, εκτός αν θέλουμε να κάνουμε μακρόστενα ψωμάκια, τα οποία μπορούμε να ενώσουμε ελαφρά, στην σειρά για να κερδίσουμε χώρο.

Αφήνουμε γύρω στα 20 λεπτά να ξεκουραστούν. Τα σταυρώνουμε για καλό και για κακό -εγώ μια φορά δεν σταύρωσα ψωμί και έγινε πλάκα στον φούρνο, ανεξήγητα πράματα!

Τα αλείφουμε με λάδι πάνω και ρίχνουμε σουσαμάκι μαύρο ή άσπρο και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά. Όταν δούμε ότι παίρνουν καλό χρώμα, αλλά όχι τελείως καστανό, γιατί θα ξεραθούν, τα βγάζουμε.

Αφήνουμε την μαργαρίτα μας να κρυώσει πάνω στη σίτα του φούρνου, έξω από τον φούρνο, για να μην μουλιάσουν από την υγρασία τους.

Τα "καταστρέφουμε" με μανία, αλλά και με σεβασμό στη θυσία τους! Εμείς δοκιμάσαμε το πρώτο με μαρμελάδα μήλο. Σπιτική εννοείται. Σε άλλη ανάρτηση αυτά τα μαρμελαδίστικα. Το τρυφερό χέρι είναι το δικό μου. Και το τρυφερό στόμα δικό μου ήταν. Η μαγείρισσα δοκιμάζει πρώτη άλλωστε.


ΤΕΛΕΙΑ! Καλή όρεξη...

Το υποκειμενικό αστρικό;


Ένα από τα πράγματα που απασχολούν εξαρχής κάθε σοβαρό αστροταξιδευτή, αλλά και τους εκάστοτε επιστήμονες ερευνητές του θέματος, είναι το κατά πόσον οι εμπειρίες του αστρικού είναι αντικειμενικές ή υποκειμενικές. Οι ανά τους αιώνες δάσκαλοι και φιλόσοφοι επί του θέματος έχουν ο καθένας τη δική του θεωρία ή/και πίστη, μα κανείς δεν μπορεί να θεωρεί εαυτόν εσωτεριστή, αν δεν ψάξει έστω να βρει τρόπους επιβεβαίωσης των όσων ζει ή των όσων διδάχθηκε.

Και να μην θες να το κάνεις, είναι η αλήθεια, κάποια στιγμή θα αναρωτηθείς αν όλα αυτά τα περίεργα που ζεις είναι "αληθινά" ή απλά γεννήματα του μυαλού σου. Μπορεί να το προχωρήσεις κιόλας, και να ψελλίσεις κάποιο βράδυ μέσ' την αγωνία: "μήπως είμαι τρελός/η;". Μην ανησυχείτε. Κι αν είμαστε τρελοί, είμαστε πολλοί!

Τα όσα θα αναπτύξω εδώ εννοείται πως είναι δικές μου κατανοήσεις. Είμαι πάντα έτοιμη να αλλάξω άποψη για ένα θέμα, αν μπορεί να μου αποδειχθεί το αντίθετο, αλλά -μάλλον λόγω εσωτερικών αμυνών- έχω βρει έναν τρόπο να ισορροπώ σε πολύ τεντωμένα σχοινιά, με μπόλικες δικλείδες ασφαλείας πιασμένες πάνω μου, και ένα ωραιότατο δίχτυ ασφαλείας από κάτω μου. Φτου μου, αλλά βρήκα τον τρόπο να γλιτώσω το μεγάλο σοκ, αν ήταν να το ζήσω ποτέ. Θα καταλάβετε παρακάτω.

Για να μην σας κουράζω, και για να γλυτώσετε το ψάξιμο, θα σας πω τι θεωρούν οι εσωτεριστές ανά τον κόσμο αντικειμενικό αστρικό. Καλά, για τους επιστήμονες δεν το συζητώ, γιατί έχοντας πρόσφατα πιαστεί στα θελκτικά δίχτυα της κβαντικής φυσικής, επιτέλους έμπλεξαν τα μπούτια τους κι αυτοί. Έτσι, για να καταλάβουν την γλύκα του να ΜΗΝ έχεις έτοιμες όλες τις απαντήσεις με 10 πειράματα. Αχ, αυτά τα μποζόνια που έχουν συνείδηση και δεν μπορούν να προβλεφθούν οι κινήσεις τους, γιατί... παίρνουν αποφάσεις μόνα τους! Άτιμα μποζόνια, τους ζαλίσατε τους ανθρώπους. Τέλος πάντων, τους αφήνουμε να υποφέρουν κι αυτοί στο νέο κυνήγι μαγισσών που τώρα εξαπολύει η εκκλησία εναντίον τους, και εμείς συνεχίζουμε με το αντικειμενικό και το υποκειμενικό αστρικό των εσωτεριστών.

Υποκειμενική και αντικειμενική αστρική εμπειρία.

Όλα όσα ζούμε στο όνειρο, και τουλάχιστον το 90% των εμπειριών μας, για να μην ανεβάσω από τώρα το ποσοστό και σας τρομάξω, είναι καθαρά υποκειμενικές εμπειρίες. Το θέμα είναι, τι θα πει "υποκειμενικές". Όπως είχαμε πει σε άλλη ανάρτηση, το αστρικό είναι ο κατεξοχήν χώρος των συναισθημάτων και των σκέψεών μας, των επιθυμιών, των αναγκών και των φόβων μας. Είναι ο χώρος του υποσυνείδητου ΚΥΡΙΩΣ, αλλά και του συνειδητού μέρους μας, γιατί δεν είναι όλα τα συναισθήματα και οι επιθυμίες υποσυνείδητες. Αν μπορούσαμε να κοιτάξουμε μέσα στον εγκέφαλό μας με κάποια περίεργη τεχνολογία, σαν αυτές που βλέπουμε στο σινεμά ή σαν αυτή των εξωγήινων της τηλεοπτικής σειράς Visitors, αν είχατε τη χαρά να το παρακολουθήσετε, θα βλέπαμε εικόνες από μνήμες, όνειρα, επιθυμίες, φόβους, κλπ. Το ίδιο ακριβώς βλέπουμε στο αστρικό, μόνο που το βλέπουμε σαν παρατηρητές, ή αυτός είναι ο στόχος αρχικά. Στεκόμαστε, ας πούμε, σαν ένας από τους εξωγήινους V κάπου στο κέντρο του μυαλού μας, και παρατηρούμε τι γίνεται, και τι πρέπει να δουλέψουμε. Αποφασίζουμε τι πρέπει να σβηστεί, τι πρέπει να μεταλλαχθεί, τι πρέπει να κατανοηθεί. Το κακό είναι πως, όσο κι αν το κοιτάμε σαν παρατηρητές, λόγω της συνείδησης του Είναι που δρα εκείνη τη στιγμή, θα βρεθούμε πολύ γρήγορα πάλι ταυτισμένοι με αυτό που βλέπουμε. Τότε είναι που ξαναχάνουμε την συνείδηση της εμπειρίας, και γίνεται είτε όνειρο, είτε μισο-συνειδητή εμπειρία. Το πόσο γρήγορα θα συμβεί αυτό εξαρτάται από το πόση συνείδηση έχουμε αφυπνίσει, και από το πόσο δουλεύουμε με την αποταύτιση στο φυσικό καταρχάς. Αν δεν δουλέψουμε στο φυσικό, στο αστρικό θα είμαστε έρμαια του ίδιου μας του μυαλού.

Φανταστείτε τώρα ότι βρίσκεστε μέσα σε μια φούσκα, και γύρω σας υπάρχουν άλλοι αστροταξιδευτές στις δικές τους φούσκες, ακριβώς όπως κυκλοφορείτε στο φυσικό στην προσωπική σας φούσκα αντιληπτικότητας, και έρχεστε σε επαφή με άλλες "φούσκες πραγματικότητας". Μέσα από την διάφανη φούσκα βλέπετε τον άλλον, αλλά παρεμβάλλονται οι θολές εικόνες από τις φοβίες, τις επιθυμίες, τις γνώσεις σας. Η φούσκα σας από μέσα είναι σαν μια τεράστια, κοίλη, διάφανη οθόνη που προβάλλει συνέχεια, ασταμάτητα όλα αυτά που είπαμε, και μέσα από την οποία έχετε μάθει να βλέπετε προς τα έξω. Περίπου όπως όταν προσπαθείτε να δείτε μέσα από ένα λερωμένο τζάμι, και βλέπετε μεν επικεντρωμένοι έξω από το τζάμι, αλλά μπροστά το οπτικό σας πεδίο υπάρχει η θολωμένη εικόνα του λερωμένου τζαμιού. Κάπως έτσι. Εν μέρει λοιπόν μπορείτε να δείτε και το αντικειμενικό αστρικό, το οποίο είναι -σύμφωνα πάντα με την παράδοση- ίδιο ακριβώς με το φυσικό, αλλά στην ενεργειακή του μορφή. Δηλαδή βλέπετε πχ το σπίτι σας, αλλά βλέπετε και την αύρα του σπιτιού σας.

Εδώ είναι το κόλλημά μου εμένα. Από προσωπικές μου εμπειρίες έχω δει ότι μπορεί να βλέπεις το σπίτι σου ακριβώς όπως είναι, με μια-δύο διαφορές... που κάνουν τη διαφορά. Αφού είναι ίδιο με το φυσικό, θα έπρεπε να είναι όλα τα πράγματα στη θέση τους, σωστά; Όταν λοιπόν μια πόρτα είναι αλλού, ή ένα αντικείμενο νομίζεις ότι είναι εκεί που το βλέπεις στο αστρικό και επιστρέφοντας ανακαλύπτεις ότι το έχεις βάλει αλλού, κάτι δεν στέκει! Έτσι κι αλλιώς, γιατί να μην μπορεί ο εγκέφαλός μας να αναπαράγει ΚΑΙ το σπίτι μας, ΚΑΙ αυτά που βλέπουμε συνέχεια στο περιβάλλον μας; Φυσικά και μπορεί, και σ' αυτό κανένας εσωτεριστής δε θα διαφωνήσει. Αντιθέτως θα μου έλεγαν, ίσως, ότι όταν έχεις την εμπειρία ενός μέρους που ΔΕΝ γνωρίζεις στο φυσικό, και επιβεβαιώνεις πως είναι όντως έτσι όπως το είδες στο αστρικό, τότε ήσουν στο αντικειμενικό αστρικό. Μπορεί... μόνο που προτιμώ να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου και να αντιτάξω το εξής εκπληκτικό.

Η επιστήμη τείνει να αποδείξει, αν δεν το έχει κάνει ήδη, την ύπαρξη του συλλογικού ασυνείδητου. Βασικά, από τυχαίες παρατηρήσεις πουλιών σε δύο διαφορετικές ηπείρους, και των αλλαγών στη συμπεριφορά τους που ήταν σχεδόν ταυτόχρονες, οι ενδείξεις είναι υπέρ ενός συλλογικού ασυνείδητου ειδών, ή μπορεί και οργανικών όντων γενικότερα, κάτι που οδηγεί στο εξής παράδοξο και "ολισθηρό" ως προς την αντικειμενικότητα του αστρικού. Αν στο αστρικό υπάρχουν οι φόβοι, οι επιθυμίες, τα συναισθήματα, οι γνώσεις κλπ του καθενός μας ξεχωριστά, τότε υπάρχουν και συλλογικά. Αν υπάρχει μια φούσκα για τον καθένα μας με όλα αυτά αλλά και με "γνώσεις" για την πραγματικότητά μας, για την εικόνα του σπιτιού του καθενός ή της πόλης του καθενός, θα υπάρχει και μια μεγαλύτερη φούσκα, μέσα στην οποία αρμενίζουμε όλοι αμέριμνοι. Δυστυχώς αυτό αποδεικνύεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Κάποια στιγμή είχα διαβάσει ένα εκπληκτικό βιβλίο, το οποίο με κέρδισε γιατί του έλειπαν οι πολλές σάλτσες και τα μεγάλα λόγια και μιλούσε απλά και ξάστερα για το αστρικό πεδίο και τις περιοχές του. Ήταν το Astral World του Swami Panchadasi. Κυκλοφορεί ελεύθερα, οπότε σας συστήνω να το διαβάσετε. Το χρησιμοποίησα σαν χάρτη για τα προσωπικά μου πειράματα, τα οποία ήξερα εξαρχής πως θα ήταν υποκειμενικά, αλλά έχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία, κι έχοντας καταγράψει προσωπικές εμπειρίες, μπορούσα τουλάχιστον να περιμένω πως θα γινόταν μια "μάχη" για την επικρατούσα άποψη. Αυτές οι μάχες συνήθως οδηγούν σε στιγμιαίες θεάσεις του αντικειμενικού αστρικού. Έτσι πιστεύω εγώ, δηλαδή. Για να μην τα πολυλογώ, αναφέρει σε ένα σημείο το πώς οι πεθαμένοι, οι ψυχές τους, βιώνουν έναν "υποκειμενικό" θάνατο, ανάλογα με τα πιστεύω που είχαν όσο ζούσαν, και παραμένουν τελικά εγκλωβισμένοι σε συγκεκριμένη περιοχή του αστρικού "ζώντας" αυτό που νομίζουν πως είναι αληθινό, αντί να προχωρήσουν στην αντικειμενική πραγματικότητα του αστρικού και παραπέρα. Είναι κάτι σαν το όνειρο των ζωντανών κοιμισμένων στο φυσικό. Ένας άνθρωπος λοιπόν που πιστεύει ότι θα τον υποδεχθούν άγγελοι με τον θάνατό του, θα βιώσει αυτό ακριβώς, άλλος θα βιώσει σατανάδες ή περιπαιχτικά πνεύματα, οι περισσότεροι βλέπουν τους πεθαμένους της οικογένειάς τους να τους υποδέχονται, γιατί υποσυνείδητα έχουν αυτή την ανάγκη ακριβώς, και μην ξεχνάμε, οι ανάγκες ανήκουν επίσης στο αστρικό. Και μάλιστα αναφέρει ο Swami πώς αυτοεπιβεβαιώνονται αυτοί οι πεθαμένοι και λένε "να, εγώ το έλεγα ότι έτσι είναι", και τους βρίσκεις σε ομάδες όλους μαζί, ανάλογα με τα ομαδικά πιστεύω. Με τις προσωπικές μας φούσκες, δηλαδή, εισερχόμαστε σε μια μεγαλύτερη φούσκα που είναι συμβατή με την δική μας φούσκα, και ... υποθέτω εγώ τώρα, κυκλοφορούμε ήδη μέσα σε μια ακόμα πιο μεγάλη φούσκα που μπορεί να περικλείει άλλα υποκειμενικά στοιχεία. Δεν ξέρω. Φανταστείτε, όμως, να προσπαθείς να δεις τον αληθινό κόσμο μέσα από τόσες φούσκες! Πόσο παραποιημένο θα τον βλέπεις. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι σοφοί της ανθρωπότητας επέμεναν πως πρέπει να αδειάσεις το μυαλό σου για να δεις την αλήθεια!

Πώς ξεφορτωνόμαστε αυτή τη φούσκα; Δύσκολα. ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ. Αλλά δεν είναι ανέφικτο. Η φούσκα μας πλαισιώνεται και συγκρατείται στη δομή της, από τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τους φόβους, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Επομένως, κάθε φορά που στρέφουμε το βλέμμα μας ΣΤΗΝ ΦΟΥΣΚΑ, και όχι έξω από αυτή, κάθε φορά δηλαδή που επικεντρωνόμαστε στο λερωμένο παράθυρο, και όχι στο έξω τοπίο, κάθε φορά που αλλάζουμε σημείο εστίασης, μπορούμε να δούμε ένα "λέρωμα", ένα συναίσθημα, μια σκέψη, έναν φόβο, μια επιθυμία, μία ανάγκη. Τι κάνουμε τότε; Εσείς όταν βλέπετε μια βρωμιά στο παράθυρο, τι κάνετε; Την καθαρίζετε... θέλω να πιστεύω! Αυτό κάνουμε και με το μέσα μας. Το καθαρίζουμε. Παίρνουμε το πανί της συνείδησης, με λίγο υγρό καθαριστικό -φτιαγμένο από αγάπη, κατανόηση και δύναμη θέλησης- και καθαρίζουμε με προσοχή τη βρωμιά, δηλαδή κατανοούμε αυτό που ανακαλύψαμε, με τους δύο απλούς τρόπους που συζητήσαμε στην ανάρτηση του διαλογισμού, τρόπους που θα εξηγήσουμε αναλυτικότερα σε άλλη ανάρτηση. Βρωμιά-βρωμιά καθαρίζεις το τζάμι κάποτε, και τότε βλέπεις την πιο έξω φούσκα, αυτή που σε συνδέει με μια ομάδα ανθρώπων, με τους οποίους μοιράζεσαι κοινές γνώσεις, επιθυμίες, ανάγκες, ή φόβους. Πρέπει να καθαρίσεις κι εκείνη, και ό,τι άλλο βρεις παραέξω, μέχρι να βρεθείς να κοιτάς το Σύμπαν και τους Θεούς ελεύθερος, με τον τίτλο του Ανθρώπου. Όπως είπαν οι αρχαίοι Έλληνες "Γνώρισε τον Εαυτό σου, και θα γνωρίσεις το Σύμπαν και τους Θεούς". Αυτό εννοούσαν, ή τουλάχιστον, έτσι το ερμηνεύω εγώ.

Αν μπορούμε να έχουμε αντικειμενικές εμπειρίες στη διάρκεια της εσωτερικής εργασίας; Προσωπικά κρίνω πως ναι. Και μόνο που καθαρίζεις ένα σημείο, για λίγο, ή σε μικρό βαθμό ανάλογο του πόσο καθάρισες, μπορείς να δεις λίγο πιο καθαρά έξω. Αυτή η στιγμιαία ματιά έξω σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις το καθάρισμα, που είναι εξαιρετικά επίπονο.

Αν είναι αντικειμενικές οι εμπειρίες με ανώτερα όντα; Εξαρτάται. Κάποια είναι σκεπτομορφές δικές μας, 100% υποκειμενικά δημιουργήματα, δηλαδή. Κάποια είναι πραγματικά όντα που ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ στην πραγματικότητά μας, στην φούσκα μας, για να μας βοηθήσουν. Όπως κάνουν οι εσωτερικοί δάσκαλοι.

Και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου, που λένε, είναι η εξής: Μπορείς μέσω της υποκειμενικής φούσκας, να επηρεάσεις την αντικειμενική πραγματικότητα στο φυσικό; Αν τσατάραμε τώρα θα έγραφα: LOL. Η σωστή ερώτηση είναι: "Είναι αντικειμενικό αυτό που ζούμε στο φυσικό; Και σε τι βαθμό;" Πάντως, ό,τι κι αν είναι αυτό που ζούμε στο φυσικό, ξέρω με απόλυτη βεβαιότητα πως μπορούμε να το επηρεάσουμε μέσω της φούσκας μας. Αυτό από μόνο του δεν δημιουργεί πρακτικά ερωτήματα; Πώς γίνεται να επηρεάζεις με κάτι "αδύναμο", όπως είναι το υποκειμενικό, κάτι "στέρεο και δυνατό", όπως είναι το αντικειμενικό. Δεν απαντάω. Απαντήστε το στον εαυτό σας. Άλλωστε, όλη η χαρά είναι στο να κάνεις διάλογο με τον εαυτό σου. Να... διαλογίζεσαι. Και όλες οι απαντήσεις, ή έστω αυτές που έχει ανάγκη η ψυχή μας, και τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιήσει στην παρούσα φάση της εξέλιξής της, θα έρθουν αβίαστες, και μπορεί να μας ταράξουν, μπορεί και όχι. Συνήθως όχι, γιατί συνήθως ξέρουμε ήδη τις απαντήσεις...